Rundvlees uit Ierland staat voor kwaliteit, althans, dat is wat supermarkten ons willen doen geloven. Zodra de supermarkt "Ierland" op de verpakking van het rundvlees zet, gaan veel consumenten voor de bijl. Volgens de verpakkingen is Iers rundvlees bijzonder vanwege het buitenleven van de dieren en hun dieet. Bij de overburen zou het gras een stuk groener zijn. In Ierland zou een rund meer rund zijn dan elders.

De Keuringsdienst van Waarde ging op onderzoek uit en stuitte op een Iers vleesoverschot, maar ook op een mooi verhaal. En die campagne om Iers rundvlees wereldwijd op de kaart te zetten is erg effectief geweest. Onze supermarkten puilen namelijk uit van de Ierse bieflappen en burgers, en iedereen associeert Ierland met bijzonder vlees.

Het Bord Bia-label

Een beeld dat wordt bekrachtigd door een bijzondere stempel op de verpakking van Iers vlees: ‘Bord Bia Quality Assurance’. Maar aan welke kwaliteitseisen moet dat Ierse vlees dan voldoen?

Volgens de Ierse koeienhouder Ivor Deveril zijn er tien of elf verschillende rassen die in Ierland worden gehouden voor hun vlees. Het label ‘Iers’ zegt dus weinig over de soort koe of het ras. Is het misschien de voeding die Iers vlees zo speciaal maakt?

Koeien krijgen een groot deel van hun leven vers gras of kuilgras (gedroogd gras) te eten. Kalfjes krijgen eiwitconcentraat, en de laatste 60 tot 90 dagen van hun leven eten koeien vaak aanvullend voer om ze af te mesten. Maar mag het dan wel grasgevoerd heten?

Leefomstandigheden en Controlled Finishing Units

Maar hoe zit het met de leefomstandigheden van die ‘bijzondere’ Ierse koeien? Joe Burke van Bord Bia zegt in de Keuringsdienst van waarde-uitzending: ‘We gaan jaarlijks langs bij de boeren die onderdeel zijn van ons kwaliteitscontroleprogramma. Om het label van Bord Bia te dragen moet een boer in principe aan al hun eisen voldoen.

Zo kan de boer toch het label dragen tot de volgende audit achttien maanden later. Volgens Bord Bia dient een boer echter wel voor 100% te voldoen aan de eisen van de certificering om het certificaat te mogen dragen. Volgens Joe Burke van Bord Bia kunnen de Controlled Finishing Units net zo goed aan alle Quality Assurance eisen voldoen om het Bord Bia-label te krijgen. Over de ethische kwestie laat hij zich echter niet uit.

Maar hier zit volgens Caroline Rowley van Ethical Farming Ireland juist het probleem. ‘Soms komt het vlees van een goed bedrijf, maar de kans bestaat ook dat het van een Controlled Finishing Unit komt. Volgens sterrenchef Joris Bijdenkdijk zegt de term ‘Iers’ in principe niks. Volgens Bord Bia zijn het juist het dieet en de leefomstandigheden die Iers rundvlees kenmerkend maken. Volgens de instantie garandeert het Quality Assurance keurmerk de traceerbaarheid en transparantie.

‘Niet elke koe is hetzelfde.

Eerdere problemen in de Ierse vleesindustrie

Overigens was de Ierse vleesindustrie in het verleden al eens negatief in het nieuws, met verhalen over koeien die maanden op stal stonden en slecht werden behandeld. Veel boeren proberen sindsdien dat beeld te herstellen.

Consumentenbond onderzoek naar vleeskwaliteit

De Consumentenbond heeft in samenwerking met de Nederlandse warenautoriteit een onderzoek ingesteld naar verschillende soorten vlees uit supermarkten. De resultaten zijn schokkend en zelfs slechter dan het onderzoek dat 4 jaar geleden is gedaan. Onder druk van de lage prijzen is de kwaliteit alleen maar slechter geworden.

Daarnaast bleek dat vlees uit de meeste supermarkten meerdere malen was ingevroren. Er is veel onderzoek gedaan. Daaruit is gebleken dat vlees vaak wordt verhandeld. Soms worden partijen vlees door meerdere landen versleept.

Uiteindelijk wordt het, je raadt het al, weer ingevroren voor transport naar de winkel. Daar wordt het vlees weer ontdooid voordat het in het koelvak belandt. Iemand de tel bijgehouden?

"Uit het onderzoek is gebleken dat vlees van de meeste supermarkten al vaker is ingevroren en vaak al meer dan 2 jaar oud is”. aldus Emmy Uittewaal. “We worden met zijn allen bedonderd.

Ook kijken we steeds vaker naar gezonde voeding. We zijn er met zijn allen tegen dat dieren slecht behandeld worden.

De rol van keurmerken

Keurmerken die zeggen dat producten betrouwbaar zijn, puur, eerlijk, fair (dat is ook eerlijk), eco, bio (is dat niet hetzelfde?), slaafvrij, op verantwoorde wijze uit zee gevist, uit goed hout gesneden en aangesloten bij een regenwoudalliantie. Die keurmerken zijn nietszeggend geworden.

Teun wil zijn lezers doen geloven dat bedrijven iets te verbergen hebben. Ze maken gebruik van keurmerken om vooral geen schonere, mooiere en eerlijkere wereld te hoeven maken. Keurmerken definiëren immers een minimum, geen maximum en zelfs geen pad op weg daarheen.

En omdat ze handel zijn en ook aan (keur)merkenmarketing doen, willen ze zoveel mogelijk bedrijven in hun OK-merk stoppen. Dáárom zullen ze het nooit veel meer dan een beetje beter doen dan de rest. Het walhalla van de betere wereld wordt er niet mee bereikt.

Vertrouwen en transparantie

Bedrijven aan wie je gewoon kunt vragen of het snor zit, zijn OK. Een logo is dat niet, want dat moet je maar geloven terwijl je niet weet hoe het zit. Zo eenvoudig is dus Teuns recept voor het nieuwe voedselvertrouwen: kunnen vragen.

Maar wat gebeurt er nou als je vraagt, antwoord krijgt, maar domweg niet wordt geloofd? Teun denkt dat hij zijn slager Cees kan vertrouwen omdat hij antwoord geeft op zijn vragen. Hij denkt dat vragen kunnen stellen voor het vertrouwen zorgt. Maar het zit anders.

Teun vertrouwt de slager en gelooft daarom zijn antwoorden. Als Teun Albert Heijn of Unilever niet vertrouwt, dan kunnen ze hem antwoorden tot ze een ons wegen. Wie vertrouwen heeft, geeft hij het. Wie het niet krijgt, zal hij nooit vertrouwen.

labels: #Vlees

Zie ook: