Het slachten van een kip, zeker de eerste keer, kan een vreemde en moeilijke ervaring zijn. Het is belangrijk om te onthouden dat het dier een goed leven heeft gehad. Hier volgt een gedetailleerde beschrijving van het proces, inclusief het plukken met heet water en het besterven van het vlees.

Het Slachtproces

Wij slachten altijd in de avond. We pakken het dier van de stok uit de ren en geven het een tik op het achterhoofd met een rondhout, waarna we het slachten. Daarna hangen we het karkas aan de poten op boven een emmer in de Stadl, waar het koel is, zodat het kan leegbloeden en versterven.

De volgende ochtend vroeg pluk ik de kip. Even overgieten met heet water maakt het wat makkelijker. Daarna haal ik het karkas leeg. Als het warm is en je hebt geen koele plek om het dier op te hangen, is het beter om het dier meteen te plukken en te ontdoen van zijn ingewanden. Daarna goed spoelen en het liefst 10 tot 12 uur in de koelkast laten versterven voor verdere verwerking.

Sommigen laten kippen een halve dag besterven in een emmer water, op advies van een buurman-hulpslager, maar de reden hiervoor is niet altijd duidelijk. We laten het vlees ook besterven, maar dan in gesneden vorm en niet als complete kip.

Het Plukken met Heet Water

Het overgieten met heet water maakt het plukken makkelijker. Het is belangrijk om de juiste temperatuur te gebruiken om de huid niet te beschadigen.

Wij plukken niet, wij villen. Dat gaat een stuk sneller, en met plukken trek je toch altijd wel wat vel los. We halen er de filets en de poten vanaf. De rest (=bijna niets meer) gaat naar de dieren. Ik bereid nooit een hele kip, dus dan heb je dat karkas ook niet nodig.

Het Besterven van het Vlees

Het besterven van het vlees is een belangrijke stap in het proces. Door het vlees te laten rusten, wordt het malser en krijgt het meer smaak. We laten het een dag in de koelkast besterven.

Als je een haan van een jaar slacht, kun je deze gebruiken als sudderkip (duurt langer dan een kip uit de supermarkt) of in de slowcooker. Je kunt er ook gehakt van draaien en worstjes van maken, soep van maken of gaarkoken totdat het vlees loskomt en er kroketten of ragout van maken. De smaak is intensiever dan die van de smakeloze rommel die ze normaal in de winkels verkopen, doordat ze een gemengd voeder hebben, alles wat jij ze geeft, groenvoer, gras, insecten etc.

Aandachtspunten

  • Zorg ervoor dat je het dier op een humane manier slacht.
  • Laat het dier goed leegbloeden.
  • Gebruik de juiste temperatuur water bij het plukken.
  • Laat het vlees voldoende besterven.

Verschil met Supermarktvlees

Het vlees van een zelf geslacht dier is vaak donkerder en steviger dan het lichtroze spul uit de supermarkt. Dit komt doordat de dieren een beter leven hebben gehad en meer beweging hebben gehad. Ook bij dit vlees kun je goed merken dat die beesten lekker buiten hebben geleefd: het vlees is veel steviger en donkerder dan de equivalent uit de supermarkt; het zijn echte spieren!

De smaak van het vlees is ook intensiever. Dit komt doordat de dieren een gevarieerder dieet hebben gehad.

Alternatieve verwerking

Hi Jorieke... Ik heb al een hele voorraad gewekcte kippenbouillon staan, dus van de meeste kippen snijden we alleen de filets en poten. De poten gaan dan mee in de bouillon. De dieren zijn er gek op, en die moeten ook eten.

De honden eten meestal schapenvlees, van ramlammetjes die niemand wil hebben Maar af en toe dus ook kip.

We hebben de hanen van vanmorgen wat langer laten hangen, omdat we nou eenmaal wat regenbuien op onze kop kregen, en we het meeste werk buiten doen (ivm veren en vieze poten, etc.) De hanen waren helemaal stijf, totaal niet fijn om mee te werken. Dat is dan de volgende dag dus weer beter? Normaal verwerken we ze dus binnen het uur na het slachten, en dan zijn ze nog mooi soepel en buigzaam.

Dierenwelzijn in Slachthuizen

De leden van de fractie van de Partij voor de Dieren hebben hun zorgen geuit over het dierenwelzijn in Nederlandse slachthuizen. De minister heeft erkend dat in het huidige systeem dierenwelzijn en voedselveiligheid op het spel staan en dat goed toezicht houden op de slacht van honderden miljoenen dieren niet gegarandeerd kan worden.

De leden vragen de minister hoe het mogelijk is dat sommige slachthuizen summiere of zelfs onjuiste standaardwerkwijzen hanteren. Ze vragen ook hoe vaak de minister de standaardwerkwijzen en de invulling van de rol van ‘functionaris voor het dierenwelzijn’ heeft laten controleren sinds de inwerkingtreding van deze regels.

Over de extreme snelheid waarmee dieren door de Nederlandse slachthuizen worden gejaagd hebben de leden van de Partij voor de Dierenfractie al vaak hun zorgen geuit. De minister zegt hier echter geen juridische grond voor te hebben.

Erkent de minister dat het verlagen van de slachtsnelheid het dierenleed zou beperken en ook de voedselveiligheidsrisico’s zou verminderen? Kan de minister bevestigen dat een lagere slachtsnelheid ook het aantal dieren dat na de slacht wordt afgekeurd voor menselijke consumptie zou kunnen reduceren?

In de risico-inventarisatie voor dierenwelzijn in Nederlandse slachthuizen wordt een aantal zeer ernstige problemen beschreven. Veelzeggend is dan ook de opmerking in de samenvatting dat “vertegenwoordigers van slachthuizen [..] vaak een ander beeld [hebben] van de dierenwelzijnsrisico’s dan medewerkers van de NVWA, ngo’s en onderzoekers”.

labels: #Kip

Zie ook: