Bent u in de stemming voor een macaber maar waargebeurd verhaal? Dan laten we u graag kennismaken met Mike, the Headless Chicken. Mike is de enige kip die na zijn onthoofding nog anderhalf jaar heeft kunnen overleven.
Op een mooie nazomerdag in september 1945 had de Amerikaanse boer Lloyd Olson zin in kip. Olson koos een jonge haan uit voor het diner en hakte hem met een bijl de kop af. Tegen alle logica in bleef de haan na zijn onthoofding als een kip zonder kop rondrennen zonder dood te gaan.
Laat ik hem Mike noemen. Op een maandag in 1945 wandelde Mike vrolijk pikkend in de grond over een erf in Fruita, Colorado. Onverwacht werd hij om zijn hals gegrepen door Lloyd Olsen. Diens vrouw Clara had Mike zien paraderen.
Alles zag ernaar uit dat de vijf maanden oude Mike het culinaire hoogtepunt van de dag zou worden. Hij werd onthoofd en raasde net zoals andere onthoofde kippen in het wildeweg over de boerderij. Maar in plaats van na enkele minuten te sterven, ging Mike gewoon een dutje doen. Toen hij terug wakker werd, was zijn gedrag normaal en ging hij zelfs op zoek naar eten.
Met de haan in zijn linkerhand liep Lloyd naar het slachtblok in de schuur. Daar maakte hij zich gereed voor een routineklus. Lloyd wist dat zijn schoonmoeder vooral de nek van een haan een culinaire hoogstandje vond. Hij adresseerde zijn bijl een paar keer op de nek van Mike om de juiste tolerantie te zoeken, waardoor hij bij de uiteindelijk klap een royaal stuk halsbeen zou overhouden.
Even later waggelde Mike de schuur uit als vers geslacht gevogelte. Hij schudde met zijn lijfje, letterlijk als een kip zonder kop. De volgende ochtend pas vond Lloyd de haan terug. Mike lag rustig te slapen met zijn afgeslagen kop onder zijn vleugel.
‘Als Mike zoveel levenskracht heeft, dan laat ik hem leven’, mompelde Lloyd. Toen Mike na een week als een kip zonder kop nog steeds enthousiast rondhuppelde vond Lloyd dat toch wel bijzonder. Hij besloot de haan te laten onderzoeken.
Het mysterie van Miracle Mike ontrafeld
Mike, zoals de haan inmiddels gedoopt was, bleef op die manier in leven. Het bleef een mysterie waarom Mike niet gewoon dood was gegaan na zijn onthoofding zoals andere kippen wel gewoon doen. Lloyd Olson toog daarom met Mike onder zijn arm naar de universiteit van Utah. De skeptische onderzoekers ontrafelden daar het mysterie.
Ze bekeken Mike van alle kanten en constateerde dat het blad van de bijl de halsslagader van Mike had gemist. Door een stolsel was de haan niet doodgebloed. Lloyd had de kop van Mike in een potje op tafel gezet. Maar een groot deel van de hersenstam en een stuk oor bleken nog aan het hanenlichaam te zitten.
Een bezoek aan de Universiteit van Salt Lake City gaf enige verklaring. Blijkbaar waren een oor en een deel van de hersenstam intact gebleven, net genoeg om de kip in leven te houden. Een bloedklonter zorgde ervoor dat het dier niet doodbloedde.
Lloyd Olson zag meteen in dat er geld te verdienen viel aan Mike. Voor 25 cent konden mensen kijken naar de haan zonder hoofd die maar niet dood wilde gaan. Mike werd een nationale beroemdheid in Amerika. Er verschenen artikelen in Life en in Time Magazine.
Mike's reis door Amerika
Lloyd nam Mike terug naar huis. Er kwamen mensen uit de buurt langs die van de koploze Mike hadden gehoord. Dat bracht Clara en Lloyd op het idee een toer te gaan maken met hun haan. Ze begonnen hun toer in New York en kwamen in allerlei steden in Amerika.
Mensen konden na betaling van een klein bedrag een kijkje nemen naar Miracle Mike. Dit was aardig lucratief te noemen aangezien het maandelijks inkomen van de familie Olsen naar 4.500 dollar steeg. Dat was in die tijd een klein fortuin te noemen.
Na de eerste tour die door Californië en Arizona ging moesten de Olsens terug naar Colorado om hun gewassen te oogsten op de boerderij die tijdelijk door anderen werd beheerd. Voor de nieuwe tour vertrok familie Olsen weer naar Arizona. In de stad Phoenix namen Lloyd en Clara Olsen en Mike weer deel aan een sideshow.
Het tragische einde van Miracle Mike
Aan de zegetocht van Mike kwam een einde in 1947. Zoals zoveel beroemdheden kwam Mike jammerlijk aan zijn einde in een hotelkamer.
Toen ze na anderhalf jaar, in maart 1947, terugreden van een van hun trips stopten Lloyd en Clara bij een motel ergens in de woestijn van Arizona. Midden in de nacht hoorden ze Mike vreemde stikgeluiden maken. Lloyd kon zijn pipet niet vinden. De pipet die hij gebruikte om Mike te voeren. Wat hij ook als alternatief probeerde om de slokdarm te openen, het werkte niet. De slikgeluiden stopten.
Toen ze ’s nachts in een motel sliepen werden ze gewekt door een vreemd geluid. Toen ze de kamerdeur openden zagen ze dat Miracle Mike aan het stikken was in een maiskorrel die blijkbaar in het verkeerde keelgat was geschoten. Clara en Lloyd waren te laat om in te grijpen en Miracle Mike moest helaas het loodje leggen. Daarmee kwam er een einde aan het showleven van Miracle Mike.
Lloyd Olsen nam zelfs een manager in dienst en organiseerde een tournee doorheen verschillende Amerikaanse staten. De kip werd voor 10.000 dollar verzekerd en kreeg een plaats in Guiness World Records.
De familie Olsen trok terug naar de boerderij in Fruita en kocht van het verdiende geld een aantal landbouwmachines en een Chevrolet pick-up uit 1946. Wat er met de kip zelf is gebeurd is niet bekend omdat eigenaar Lloyd Olsen dat weigerde te vertellen.
De nalatenschap van Mike
Het verhaal over Mike raakte ondergestoft door de geschiedenis. Het verhaal werd afgestoft door iemand van de VVV in het stadje Fruita in Colorado die op zoek was naar een goed thema voor een nieuw jaarlijks festival. In 2001 werd er een documentaire gemaakt over Mike.
Vanaf die dag wordt jaarlijks, elk derde weekend in mei, het ‘Headless Chicken Festival’ gehouden in Fruita.
Naast foto’s en achtergrondinformatie, vind je er ook grapjes over Mike (zie verder) en recepten met… kip.
FilmMike heeft ondertussen ook zijn eigen film:
Chick Flick: The True Story of Mike, the Headless Chicken. Deze full-length documentaire vertelt het verhaal van Mike door middel van origineel filmmateriaal. De DVD bevat vele extra’s zoals liedjes, trailers en behind-the-scenes footage.
FestivalIn Fruita, Colorado heeft Mike ook zijn eigen festival.
Het is een soort jaarmarkt met muziek, marktkraampjes en animatie. Je kunt er meedoen aan verschillende wedstrijden zoals de chicken dance contest, de run like a headless chicken-marathon of je kunt meedingen naar het beste kiprecept.
Kippen zonder kop: een lugubere realiteit
Dat kippen in sommige gevallen nog een korte tijd kunnen overleven nadat ze onthoofd zijn is bij veel mensen wel bekend. Het gezegde ‘als een kip zonder kop’ is daar dan ook van afgeleid. Meestal overlijdt de kip binnen een aantal minuten.
Kippen kunnen vaak nog even lopen nadat ze zijn onthoofd omdat zij hun hersenen niet nodig hebben bij het aansturen van hun spieren. Sterker nog, zonder hersenen kan een kip niet eens stoppen met lopen. Kippen gebruiken, in tegenstelling tot de mens, de hersenen om het lopen te onderdrukken.
Vanuit een zenuwcentrum in het ruggenmerg van de kip worden de signalen om te lopen aangestuurd.
Olsen besloot zijn kip zonder kop vanaf nu mee te nemen naar de vleesmarkt in Fruita waar hij normaal gesproken zijn onthoofde kippen verkocht. Hij ging weddenschappen aan met andere marktlui waarbij hij beweerde een kip zonder kop te hebben die al meerdere dagen leefde. Zo werd het verhaal van de kip steeds bekender in de omgeving van Fruita.
Een lokale krant stuurde een verslaggever naar de boerderij van Olsen om het verhaal op te schrijven en te publiceren. Twee weken later reisde Hope Wade als promotor van een sideshow, een soort bijprogramma van een circus of theater, ruim vijfhonderd kilometer om Olsen en de kip uit te nodigen om deel te nemen aan zijn sideshows.
Als eigenaar van een kleine kippenboerderij in de jaren ’40 van de 20e eeuw had Olsen het financieel niet heel breed. Daarom leek het aanbod van Hope Wade een unieke kans om meer geld te verdienen. Olsen vertrok daarom samen met zijn kip richting Salt Lake City om daar deel te nemen aan een sideshow.
Maar eerst ging hij langs de Universiteit van Utah om de kip te laten onderzoeken.
labels: #Kip
