De consumptie van vis is goed voor de mens. Snoekbaars is een hele goede vis om te eten. Hij wordt door velen beschouwd als de lekkerste vis van eigen bodem en is dan ook niet zo goedkoop in aanschaf. Snoekbaars is niet alleen buitengewoon lekker, het is ook een belangrijk onderdeel van een gezond en uitgebalanceerd dieet.

Voedingswaarde en Gezondheidsvoordelen

In tegenstelling tot vlees is snoekbaars zeer vetarm, maar bevat wel de vetten die belangrijk zijn: de waardevolle omega-3-vetzuren. In vis zitten de omega-3-vetzuren DHA en EPA. Vette vissoorten bevatten meer EPA en DHA dan magere vissoorten. Visvetzuren zijn onverzadigde vetzuren.

Van deze vetzuren is aangetoond dat ze de gezondheid van het hart ondersteunen, de hersenfunctie stimuleren en ontstekingsremmende effecten hebben. Het consumeren van vis heeft een positief effect op de ontwikkelen van het hersenen en zenuwstelsel en beschermt tegen hart- en vaatziekten. Het advies is om het verzadigd vet in je voeding zoveel mogelijk te vervangen door onverzadigd vet.

Snoekbaars is ook superieur aan vlees als magere eiwitbron. Eiwitten zijn essentieel voor de opbouw en het herstel van lichaamsweefsels. Maar het gaat nog verder: de snoekbaars levert vitamine D en vitamine B12, die belangrijk zijn voor de gezondheid van de botten. Vitamine B12 is essentieel voor het zenuwstelsel en bevordert de concentratie. Ook op het gebied van mineralen heeft de snoekbaars veel te bieden. Het selenium dat het bevat is een waardevolle antioxidant en beschermt tegen vrije radicalen. Fosfor zorgt voor gezonde botten, terwijl kalium een positief effect heeft op spieren en zenuwen.

De snoekbaars is dan ook een echte powervis die zorgt voor een hoogwaardige cocktail van gezondheidsbevorderende voedingsstoffen. Wetenschappelijk onderzoek van de Open Universiteit blijkt dat de consumptie van vis goed is voor de mens. Het eten van snoekbaars, paling en beekridder heeft namelijk een positief effect op de prestaties van studenten en scholieren.

Nederlandse scholieren die regelmatig vis eten, hebben betere schoolresultaten. Het onderzoek laat zien dat een hogere visconsumptie samengaat met een betere woordenschat en hogere cijfers, oplopend tot maar liefst 0,25 punt. Deze resultaten gelden bij alle adolescenten, ongeacht hun geslacht, leeftijd, schooltype en het opleidingsniveau van hun ouders. Dit leidt tot de aanbeveling dat jongeren twee keer in de week vis moeten eten, maar ook niet meer.

Voedingsstoffen in Vis:

  • Eiwitten: Essentieel voor de opbouw en het herstel van lichaamsweefsels.
  • Omega-3 vetzuren (DHA en EPA): Ondersteunen de gezondheid van het hart, stimuleren de hersenfunctie en hebben ontstekingsremmende effecten.
  • Vitamine D: Belangrijk voor de gezondheid van de botten.
  • Vitamine B12: Essentieel voor het zenuwstelsel en bevordert de concentratie.
  • Selenium: Een waardevolle antioxidant die beschermt tegen vrije radicalen.
  • Fosfor: Zorgt voor gezonde botten.
  • Kalium: Heeft een positief effect op spieren en zenuwen.

Bereiding en Duurzaamheid

Maar niet alleen qua voedingsstoffen scoort het ook punten met zijn veelzijdigheid als het gaat om bereidingswijzen. Snoekbaars kan gebakken, gegrild, gebakken of gestoomd worden. Voor veel consumenten is niet alleen hun eigen gezondheid een belangrijk argument bij het kiezen van voeding. Ook milieubescherming en ecologisch evenwicht komen steeds meer in beeld.

Op het eerste gezicht lijkt het ook duurzaam om de vis te vangen waar hij van nature voorkomt - of het nu in zeeën, rivieren of meren is. De geografische oorsprong van een vis is ook van invloed op het aantal verontreinigende stoffen dat hij in zijn natuurlijke omgeving binnenkrijgt door voedsel en blootstelling aan het milieu voordat hij wordt gevangen. De relatief kleine snoekbaars neemt minder schadelijke stoffen uit het voer op dan grote roofvissen zoals tonijn. Snoekbaars uit aquacultuur is echter het veiligste alternatief.

Wist je dat de snoekbaars (Sander lucioperca) niet terugdeinst voor een beetje zout? Deze roofvis, die we normaal in zoet water vinden, floreert juist in brak water - zoals te zien is in het Noordzeekanaal en bij de Haringvlietdam. Daar komt een klein beetje zeewater naar binnen, en dat lijkt snoekbaarzen juist aan te trekken. Onderzoek laat zien dat deze vis zich soms van zoet water naar brak water verplaatst om prooien te zoeken en zelfs sneller groeit in brak water. In het brakke water van bijvoorbeeld de Baltische Zee groeit de snoekbaars zelfs sneller dan zijn soortgenoten in zoet water. Dit komt doordat brak water zorgt voor een betere zoutbalans, waardoor de snoekbaars minder energie verbruikt en die kan inzetten voor groei.

Totdat de Wet verontreiniging oppervlakte water in 1970 werd ingevoerd kon men al zijn afvalwater lozen in het oppervlakte water. In Amsterdam is Waternet verantwoordelijk voor het opruimen en opschonen van de vervuiling. Een deel van vervuilde gebieden is ondertussen opgeschoond. De Nederlandse Voedsel- en Warenautoriteit (NVWA) bewaakt de veiligheid van het voedsel. Zij controleert vissers of de vis voldoet aan de voedsel veiligheidsnormen van de warenwet. De NVWA doet dit tijdens de aanlandkeuring.

Risico's en Aanbevelingen

Als je mensen een vis uit grachten wilt voorschotelen zal je ze moeten overtuigen dat de vis niet vervuild is. Want ja, vissen raken vervuild en kunnen schadelijke stoffen opnemen als ze in een vervuilde omgeving leven. Een vis die hogere in de voedselkringloop staat is over het algemeen meer vervuild. Bij een roofvis is de vervuiling uiteindelijk het grootst.

Vanwege de gezondheidsvoordelen van vis wordt wel geadviseerd om vis te eten. Vis uit sommige wateren bevat zoveel vervuiling dat het niet meer toegestaan is om deze vis te vangen of te verhandelen. Om deze reden is er voor paling en wolhandkrab op een aantal gebieden een vangstverbod.

Uit onderzoek bleken alle onderzochte schubvissen (blankvoorn, brasem en snoekbaars) te voldoen aan de Europese veiligheidsnormen voor dioxines en zware metalen zo ook de geteste snoekbaars uit het Noordzeekanaal. Hoe veilig het is om vis te eten uit de grachten is vooral afhankelijk van hoe vaak je de vis eet. Schubvis is minder vervuild dan paling en wolhandkrab. Zo nu en dan een vis uit de grachten eten zou dus zonder gezondheidsrisico moeten kunnen.

Het Voedingscentrum raadt je aan om te variëren met het eten van vis. Eet 1 keer per week vis, bij voorkeur vette vis. Voorbeelden van vette vis zijn zalm, forel, haring. Voorbeelden van magere vis zijn koolvis, kabeljauw, schol, tilapia, pangasius.

De snoekbaars is niet alleen buitengewoon lekker, het is ook een belangrijk onderdeel van een gezond en uitgebalanceerd dieet.

labels:

Zie ook: