De belangrijkste thema's binnen algemene levensmiddelenwetgeving zijn voedselveiligheid en eerlijkheid in de handel van levensmiddelen voor de gehele voedselketen.

Voedselinfecties en Volksgezondheid

Voedselinfecties worden veroorzaakt door bekende pathogene micro-organismen zoals Campylobacter, Salmonella en verotoxine producerende Escherichia coli.

Van gastro-enteritis gaan reële bedreigingen voor de volksgezondheid uit. Een aanzienlijk deel van de voedselinfecties wordt veroorzaakt door deze micro-organismen. Kinderen van 0-5 jaar vormen een risicogroep voor gastro-enteritis.

De aanpak van voedselinfecties gebeurt op vele fronten. Er wordt gewerkt aan uitwerking van deze voorstellen en te verscherpen. Daarmee zijn we er evenwel nog niet.

De bestrijding van voedselinfecties is essentieel om de volksgezondheid te beschermen. De inzet is om het infectierisico terug te dringen.

Aanbevelingen en Onderzoek

De Gezondheidsraad heeft aanbevelingen gedaan die zijn gebaseerd op adequate risicoanalyses. Deze aanbevelingen hebben gevolgen voor de producent. Wij zullen dit advies voortvarend aanpakken.

Risicoanalyses zijn noodzakelijk om de bedreigingen voor de volksgezondheid te identificeren. Het onderzoek zal uitgebreid worden, dan wel in aparte projecten uitgevoerd worden. Ook zal het huidige onderzoek beter in kaart gebracht worden.

De Raad komt tot vier aanbevelingen en een onderzoeksadvies:

  1. Het vaststellen van voedselveiligheidsdoelstellingen (doelstellingen voor voedselveiligheid) die zijn gebaseerd op adequate risicoanalyses.
  2. Het stimuleren van de reductie van specifieke pathogene micro-organismen in dierlijke productieketens.
  3. Het implementeren van een geïntegreerd kwaliteitssysteem.
  4. Het bevorderen van de toepassing van HACCP en hygiënecodes.

Er is behoefte aan meer onderzoek naar de factoren die een rol spelen bij het ontstaan van voedselinfecties. Ook is meer onderzoek nodig om het relatieve belang van de verschillende factoren vast te stellen.

Onderzoeksvoorstellen van de Gezondheidsraad:

  • Het vastleggen van gegevens over actuele voedselinfecties.
  • Het verzamelen van gegevens gedurende langere tijd in de huishouding.
  • Het in kaart brengen van de bronnen van verschillende voedselinfecties.
  • Het uitvoeren van een integrale analyse van de gehele productieketen.
  • Het meten van de effectiviteit van genomen maatregelen.
  • Het identificeren van effectieve beleidsmaatregelen en interventiestrategieën.

Beleidsmaatregelen en Interventies

Aanvullende maatregelen zijn onontkoombaar om de situatie te verbeteren. Over decontaminatiestappen moet een besluit genomen worden als sluitstuk op een verantwoorde bedrijfsvoering. De wetgeving wordt op dit punt aangepast.

De consument speelt een belangrijke rol in het voorkomen van voedselinfecties. Er moet veel meer aandacht te komen voor de hygiëne in de privé-huishouding.

De maatregelen in de productieketen van eieren worden voluit gesteund. De producenten van pluimveevlees hebben een eigen verantwoordelijkheid. Consumenten hebben ook een eigen verantwoordelijkheid.

Aanvullende Beleidsmaatregelen voor Eieren

De aanpak van Salmonella in de productieketen van eieren wordt verscherpt. Er wordt niet gewacht totdat de sector de productieketen van eieren vrij van Salmonella zal hebben.

De volgende aanvullende beleidsmaatregelen worden getroffen:

  1. De monitoring van Salmonella wordt verder aangescherpt en versneld.
  2. Eieren die bestemd zijn voor consumptiedoeleinden die besmet zijn met Salmonella, worden zo spoedig mogelijk verboden.
  3. Eierpakstations die niet werken volgens de branchecodes, worden aangepakt.

Risicobeheersing en Microbiologische Criteria

In een hygiëne-code dient onderscheid te worden gemaakt tussen datgene wat essentieel is en wat niet. Microbiologische richtwaarden kunnen van essentieel belang zijn voor een correcte toepassing van de beginselen van HACCP en dienen in zo'n geval in een code te worden opgenomen.

Als in een hygiëne-code in onvoldoende mate microbiologische richtwaarden zijn opgenomen, die essentieel te achten zijn voor de beheersing van de veiligheid van de desbetreffende producten, dan kan dit aanleiding zijn het opstellen van wettelijke microbiologische normen te overwegen.

Behoudens bewijs van het tegendeel, mag aangenomen worden dat voldaan wordt aan de wettelijke verplichting tot hygiënisch werken als een door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport goedgekeurde code wordt nageleefd.

Hygiënecodes

Artikel 5, eerste lid, van richtlijn 93/43/EEG draagt een lid-staat op de opstelling van hygiëne-codes te stimuleren. Deze verplichting is verwerkt in artikel 31 van de Warenwetregeling Hygiëne van levensmiddelen.

Artikel 30 van deze regeling verwoordt de verplichting tot toepassing van de beginselen van HACCP. Zoals uit de toelichting op dit artikel blijkt, kunnen hygiëne-codes worden gebruikt als hulpmiddel om aan deze verplichting te voldoen.

De wetgever laat bedrijven hiermee de optie hetzij individueel te voldoen aan de eisen van artikel 30, hetzij een in sector-verband opgestelde en door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport goedgekeurde hygiëne-code na te leven.

Met name bij het midden- en kleinbedrijf zal aan het laatste veelal de voorkeur worden gegeven, omdat daar de mogelijkheden om een eigen HACCP-systeem op te stellen beperkt zullen zijn.

Betekenis en inhoud van een hygiëne-code

Een hygiëne-code voor een levensmiddelensector bevat een zo volledig mogelijke reeks van aanbevelingen ter beheersing van de hygiëne-risico's in die sector, voor zover die gevolgen kunnen hebben voor de veiligheid van de gebruiker. Door onderlinge verschillen in de bedrijfsvoering zullen bepaalde codes per bedrijf een nadere invulling behoeven.

Teneinde een zekere mate van standaardisatie te verkrijgen, verdient het aanbeveling de hygiëne-codes te baseren op de drie volgende pijlers:

  1. De beginselen die gehanteerd zijn bij de ontwikkeling van het ‘Hazard Analysis Critical Control Point’ systeem, zoals die zijn vermeld in artikel 30 van de Warenwetregeling Hygiëne van levensmiddelen.
  2. De Aanbevolen Internationale Richtlijnen voor de Praktijk- Grondbeginselen van de levensmiddelenhygiëne.
  3. Good Manufacturing Practice (GMP).

Opstellen van een hygiëne-code

Het is aan de vertegenwoordigers van een daarvoor in aanmerking komende sector van het bedrijfsleven om een ontwerp-hygiëne-code op te stellen. De ontwerp-code wordt vervolgens besproken door de betrokkenen bij de Adviescommissie Warenwet. Vervolgens wordt de - eventueel aangepaste - ontwerp-code ter goedkeuring voorgelegd aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Samenvatting

  1. Aan de verplichting tot naleving van artikel 30 van de Warenwetregeling Hygiëne van levensmiddelen kan worden voldaan door naleving van de erkende, van toepassing zijnde hygiënecode.
  2. Naleving van een hygiëne-code is niet verplicht maar optioneel.
  3. Opstelling van een hygiëne-code geschiedt door deskundigen van de daarvoor in aanmerking komende sectoren van het bedrijfsleven, bij voorkeur in overleg met de Hoofdinspectie Gezondheidsbescherming.
  4. Het bedrijfsleven is verantwoordelijk voor de inhoud van een hygiëne-code die, na bespreking in bredere kring, goedgekeurd dient te worden door de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport.

Regelgeving

Regelgeving op deze thema's is sinds 2002 voornamelijk vastgelegd op Europees niveau in Verordening (EG) nr. 178/2002 tot vaststelling van de algemene beginselen en voorschriften van de levensmiddelenwetgeving, tot oprichting van een Europese Autoriteit voor voedselveiligheid en tot vaststelling van procedures voor voedselveiligheidsaangelegenheden.

Belangrijke onderdelen van de algemene levensmiddelenwetgeving (Verordening (EG) nr. Informatie over levensmiddelen, zoals bijvoorbeeld etikettering, mag de consument niet misleiden (art. Levensmiddelenbedrijven dienen in alle stadia van de productie en distributie de traceerbaarheid van levensmiddelen, diervoeders en voedselproducerende dieren te garanderen (art. Verordening (EG) Nr.

labels: #Ei

Zie ook: