Geiten (Capra hircus) zijn kleine tot middelgrote, herkauwende hoefdieren die al lange tijd door de mens als vee worden gehouden. De redenen dat juist geiten als één van de eerste dieren werden gedomesticeerd, liggen voor de hand; geiten waren vrij gemakkelijk te vangen, mede vanwege hun handzame formaat, en ze konden goed in kuddes bij huis worden gehouden. Hun vlees is voedzaam en van hun vacht kan kleding worden gemaakt. Hun hoorns en hoeven werden gebruikt om gebruiksvoorwerpen van te maken en natuurlijk werden (en worden) geiten zeer gewaardeerd om hun melkgift. Tegenwoordig worden geiten in Nederland voornamelijk nog gehouden voor hun melk, of puur voor de hobby.

Er zijn wereldwijd ongeveer tweehonderd geitenrassen. Ze worden voor diverse doeleinden gehouden: voor hun vlees, voor de melk, voor de vacht of als hobbydier. Er zijn dwerggeiten en grotere rassen. Het meest bekende en gebruikte vleestype is de Boergeit. Het bekendste melktype is de Zwitserse Saanengeit. Een bekende wol leverancier is de Angorageit. De geit zoals wij die nu kennen stamt vooral af van de Bezoargeit (capra aegagrus). Deze geit komt van oorsprong voor in West-Azië, meest westelijk tot aan Griekenland . Geiten leven van oorsprong in rotsachtige gebieden.

Geiten zijn kuddedieren, daarom moet een geit samen altijd met soortgenoten gehouden worden. In een kudde geiten bepalen de dieren onderling de rangorde door middel van schijngevechten. Hierbij kunnen de dieren steigeren (op de achterbenen staan) en bij het landen met de horens tegen elkaar botsen. Dit kan er indrukwekkend uitzien, maar is normaal gedrag. De rangorde binnen de kudde bepaalt bijvoorbeeld welke geiten er vooraan staan bij de voerplaats. Het kan voorkomen dat geiten die laag in de rangorde staan steeds weggejaagd worden en daardoor niet rustig en te weinig kunnen eten.

Geiten houden niet van koude, natte winters. Geen enkele geit zal zich prettig voelen bij extreem lage temperaturen en langdurige regen. Bij de eerste druppels regen weten de geiten vaak niet hoe snel ze naar binnen moeten komen. Zorg dus voor een droge, tochtvrije stal en in de zomer, wanneer de dieren buiten lopen, voor schuilgelegenheid tegen felle zon. De stal moet ruim genoeg zijn, zodat alle geiten er tegelijk in kunnen en er kunnen rusten. Hoe meer ruimte de geiten tot hun beschikking hebben, hoe prettiger ze het vinden. Een weiland of uitloop is onmisbaar. Geiten zijn dol op klimmen, daarom is het aan te raden om in de wei klautermogelijkheden te maken.

Het is belangrijk een kritische blik te werpen op de omheining. Geiten zijn meesters in het uitbreken uit stal en weiland. De mazen van het gaas dat de omheining vormt, mogen niet te groot zijn. Gehoornde geiten die hun kop door de mazen steken, zullen in de problemen komen als ze hun kop terug willen trekken. Zorg dat de stal voldoende stro bevat en maak de stal regelmatig schoon. Controleer dan meteen de afrasteringen van de weide.

Geiten zijn over het algemeen vriendelijke dieren die gemakkelijk te hanteren zijn. Ze zijn speels en kunnen goed gewend raken aan menselijk gezelschap. Houd er wel rekening mee dat gehoornde geiten het niet altijd kunnen laten hun hoorns ook daadwerkelijk te gebruiken. Zeker als het grote rassen betreft, kan de klap van een gehoornde kop flink aankomen. Let daarom ook altijd op met jonge kinderen! Er bestaan ook geiten die van zichzelf geen hoorns hebben. Bij ongehoornde geiten is de kans op een kween (intersex) wel groter dan bij gehoornde geiten. Kwenen zijn genetisch vrouwelijk maar onvruchtbaar.

Doordat geiten in Nederland voornamelijk op gras en stro gehouden worden, groeien de hoefjes (klauwtjes) vaak te ver door. Om dat te voorkomen, moet u ze regelmatig bijhouden. Als u nog nooit geitenklauwtjes heeft bekapt, is het verstandig de kunst af te kijken bij een ervaren geitenhouder. Ook is het zaak om inwendige parasieten bij geiten te bestrijden. U kunt een aantal keer per jaar mestonderzoek laten doen bij de dierenarts. Als uit dat onderzoek blijkt dat ontwormen noodzakelijk is, dan zal uw dierenarts een ontwormingsmiddel voorschrijven.

Wat Eten Geiten?

Ontzettend lekker zo’n stukje geitenkaas of een beker geitenmelk. Maar voordat jouw stukje kaas op je bord ligt, gebeurt er meer dan je waarschijnlijk denkt! Dit proces begint al bij het voeren van de geiten. Geitenboeren weten precies wat hun geiten nodig hebben voor de meest optimale melkproductie. Over het algemeen eten geiten kuilgras, snijmaïs, bijproducten, brok en water. Kuilgras is eigenlijk gewoon gras verpakt in plastic. Je ziet vast wel eens balen die omwikkeld zijn met plastic of een bult van gras overdekt met plastic langs een boerderij. Dit is dus kuilgras. Snijmaïs is maïs dat bestemd is als voer voor het vee. Dit wordt met een hakselaar van het land gehaald. Ooit gedacht dat jouw biertje en frieten bijdragen aan een stukje geitenkaas? Wel dus! Onder bijproducten verstaan we: bierbostel en aardappelsnippers. Over restproducten van onze voedingsindustrie gesproken… Brok -of biks - bestaat voor een groot deel uit restproducten. Niet geheel onbelangrijk: water. Melk bestaat voor het grootste deel uit water. Voor de productie van 1 liter geitenmelk, drinkt een geit 2 á 3 liter water.

Geiten zijn herkauwers. Dat betekent dat ze de opgenomen voeding, zoals gras, eerst voorverteren en daarna nogmaals kauwen. Ze hebben vier magen. De pens, netmaag en boekmaag zijn de zogenaamde voormagen. Geiten eten graag lopend. Tijdens het lopen pikken ze hier en daar een hapje gras, wat twijgjes, bladeren, takken en houtschors mee. Ze knabbelen liever dan dat ze echt eten. Geiten eten graag grofvezelig ruwvoer. Dat wil zeggen gras, en dan het liefst geen kort, sappig, groen gras, maar gras dat even heeft kunnen doorgroeien. Ook hooi is onmisbaar om een geit gezond te houden, ook voor geiten die in de wei lopen. Pas op dat er geen Jacobskruiskruid in het hooi zit, dit is giftig. Verder zijn ze dol op boomschors, takken, bladeren, riet en onkruid. Naast de basis van hooi en gras kunt u de geiten een klein beetje geitenbrok geven. Dat zorgt onder andere voor mineralen en sporenelementen. In tijden waarin ze meer energie gebruiken, zoals bij kou in de winter of bij geiten die over enkele weken jongen gaan krijgen of die zogen, mag u daarvan wat meer geven. Geef juist weinig krachtvoer aan geiten die net drachtig zijn. Gebruik geen brokjes voor schapen, die voldoen niet voor geiten; er zit bijvoorbeeld te weinig koper in. Als extraatjes kunt u uw geiten eventueel een klein stukje brood, een worteltje of wat ongekookte groenterestjes geven. Ze zijn er dol op. Maar houd wel in de gaten dat de geiten niet te dik worden.

Geiten kunnen er slecht tegen als hun voeding ineens verandert. Als een geit bijvoorbeeld vanuit een stalsituatie ineens op de weide gezet wordt en alleen nog maar gras te eten krijgt, dan kan dat gezondheidsproblemen geven. Het maagdarmstelsel moet de tijd krijgen om rustig te wennen aan andere voeding.

Het is fijn als je hiervan op de hoogte bent wanneer je zelf een geit in de weide hebt staan. Geiten zijn wat voer betreft kieskeurige dieren. Ze nemen alleen genoegen met schoon voer (hooi en brok) en schoon water. Het basisrantsoen voor hobbygeiten bestaat uit gras, goed gewonnen hooi en een beetje brok. Een beetje bietenpulp mag ook, als het hoofdbestanddeel maar uit hooi bestaat. Lopen geiten in de wei, dan is het belangrijk dat ze ook hooi binnenkrijgen voor een goede penswerking. Geef ze aan het begin van de dag een flinke pluk hooi. Staan de dieren op stal, dan hebben ze meerdere porties ruwvoer per dag nodig. Wanneer je je geiten in de winter in de stal hebt staan, zorg er dan voor dat ze in het voorjaar niet van de ene op de andere dag in de wei komen te staan. De plotselinge overgang van hooi naar gras kan hun dood betekenen.

Je kunt geiten het beste, naast een basis van goed en voldoende ruwvoer, geitenbrok of geitenmuesli geven. Voor bokken is er ook speciaal voer te verkrijgen, dit voer heeft de juiste mineralenverhouding. Geiten vinden het fijn om ergens aan te knabbelen. Ze hebben hierbij een voorliefde voor houtachtig voedsel (takken, boombast, struiken, houtige kruiden, bladeren). Zeker in het voorjaar is dit goed te merken. Dit komt mogelijk door de zoete smaak van de sapstromen die dan in bomen en struiken op gang zijn gekomen. Geiten hebben in de lente een verhoogde vitaminen- en mineralenbehoefte (door rui en melkgift), hierin voorziet het jonge hout. Ten slotte bieden bomen en struiken ook veel structuur en vezeligheid, als tegenhanger voor het suiker- en eiwitrijke maar structuurarme prille lentegras. In het voorjaar kun je geiten dus wat takken van bijvoorbeeld wilg, fruitboom, lijsterbes en hazelaar geven.

Kruiden - denk aan peterselie, weegbree, karwij, brandnetel, duizendblad, cichorei, paardenbloem, pastinaak en wilde peen - kunnen in het geheel en vers aan de geiten worden gegeven. Ze hebben een medicinale werking en ze kunnen heel goed dienen als aanvulling op het rantsoen.

Wat Mogen Geiten Niet Eten?

Het is gevaarlijk geiten los te laten op een erg voedselrijke weide. Wanneer een geit een grote hoeveelheid krachtvoer of jong gras binnenkrijgt, kunnen te veel onverteerde voedseldelen in zijn darm terecht komen. Hierdoor kan de bacterie Clostridium perfringens zich zodanig vermeerderen dat er gifstoffen vrijkomen die de ziekte Het Bloed bij geiten veroorzaken. Deze ziekte heeft vaak een dodelijke afloop. Brood is rijk aan energie en geiten worden er al gauw te dik van. Wanneer een geit teveel brood eet, kan dit leiden tot pensverzuring. Dit kan uiteindelijk zorgen voor een disbalans tussen forsfor en calcium. Als de fosforkringloop in de war raakt kunnen er blaasstenen ontstaan. Een boterham per dag is meer dan genoeg. Houd je geiten en kippen? Volière vogels geen brood geven!

Om de dieren gezond te houden is, naast de dagelijkse controle en verzorging, een goed uitgebalanceerd dieet noodzakelijk. De dieren op de weide hebben het hele jaar door beschikking over hooi en worden bijgevoerd met krachtvoer als dit nodig is. Ook hebben de dieren, om een goede mineralenbalans te verkrijgen, het gehele jaar de beschikking over een liksteen.

De reden om deze informatie over de voeding van de dieren op de weide (de herten, geiten en schapen) te schrijven is dat de dieren op de weide en de konijnen te veel brood krijgen van de bezoekers. Een samengestelde maag is een maag die bestaat uit 4 gescheiden compartimenten (pens, netmaag, boekmaag en lebmaag) die elk een ander onderdeel van de vertering verzorgen. Herkauwers zijn in staat (en hebben dat ook nodig) om grote hoeveelheden van zeer vezelig voer te verteren, zoals gras en hooi. Dit 2-4 dagen durende proces vindt plaats in de pens onder invloed van een mix van bacteriën, schimmels en andere micro-organismen. Brood verstoort de kwetsbare balans tussen de micro-organismen in de pens. Brood is voor herkauwers een echte “dikmaker” zonder enige voedingswaarde voor de herkauwers. De konijnen eten heel erg graag paardenbloemen! De gehele plant eten ze, de penwortel, het blad en de bloemen! Wil je de konijnen verwennen? Dit schrijven is bedoeld om de gezondheid van de dieren te bevorderen en om je een inzicht te geven hoe we dit samen het beste kunnen doen.

Snoei en-tuinafvalVeel geitenhouders met een tuin gooien het beste geitenvoer weg. Snoeihout van wilgen, berketakken, braamstruiken en frambozenstengels gaan aan de neus van de geiten voorbij. Vaak uit onwetendheid of angst voor vergiftigingen. Met enige kennis van zaken heeft u een uitstekende voedingsbron erbij.

Geiten zijn van nature geen grazers maar knabbelaars. Struinend door het struikgewas nemen ze hier en daar een paar hapjes en lopen weer verder. Geiten zoeken variatie. Ze knabbelen aan van alles: boombast, bladeren en bladknoppen van bomen en struiken, bloemen en bloemknoppen, gras en kruiden. Vele geitenhouders hebben dit wel eens na een rondgang van een uitgebroken geit door de tuin zelf kunnen waarnemen. Boombast, bladeren en diverse kruiden bevatten veel waardevolle mineralen en vitamines. Een weiland als een biljartlaken is eigenlijk niets voor een geit.

Helaas gaat het soms mis en ontstaan er vergiftigingen. Dit hangt niet alleen van het soort gewas af. Ook de gesteldheid van de geit, het wel of niet beschikbaar zijn van alternatieven en de hoeveelheden die worden ingenomen spelen een rol. In diverse natuurterreinen waarin geiten grazen staan gewassen die als giftig bekend staan, zoals Vogelkers, Berenklauw en Jacobskruiskruid. Toch eten de geiten hiervan en roeien deze soorten zelfs uit zonder merkbare schade aan hun gezondheid.

JacobskruiskruidZo bevat Jacobskruiskruid Pyrrolizidine Alkaloïden. Deze stof tast de lever aan. Geiten kunnen de gifstoffen tot op zekere hoogte afbreken en zijn daardoor minder gevoelig dan bijvoorbeeld paarden. Volgens de huidige inzichten kunnen geiten een geaccumuleerde hoeveelheid Jacobskruiskruid van ongeveer tweemaal het lichaamsgewicht verdragen. Bij sectie op een landgeit bok die gestorven was in een natuurgebied met veel Jacobskruiskruid bleek dat er niets aan de lever mankeerde. Eén geval zegt natuurlijk weinig. Men moet voorzichtig zijn met Jacobskruiskruid maar men hoeft niet panisch te doen over een paar plantjes in de wei.

Een ervaring uit de praktijkEen ander geval is van een houdster die na de dood van één van haar geiten achteraf met hulp van de dierenarts de oorzaak kon reconstrueren. Iedere dag liet zij haar geiten vanuit de stal langs een muur met klimop (hedera) naar de wei lopen. Ongetwijfeld namen ze in het voorbijgaan een paar hapjes van deze giftige plant. Het ging steeds goed totdat de geiten een keer langer bij de muur bleven staan en meer konden eten.

Veel planten bevatten stoffen die giftig zijn voor o.a. schapen, geiten, paarden en runderen. Toch ontstaan er zelden gevaarlijke situaties. In een aantal situaties is de kans dat de dieren van giftige planten eten groter. Als het opvalt dat een dier ongewoon gedrag vertoont (bijvoorbeeld braakneigingen, diarree, speekselen, trillen, enzovoort), zoek dan in de omgeving naar mogelijk giftige planten. Verdachte planten kunnen voor onderzoek worden ingestuurd naar GD. Wij kunnen ook pathologisch onderzoek uitvoeren op dode dieren.

Hieronder staat een overzicht van verschillende planten die giftig zijn voor dieren. Per dier hebben we aangegeven of het gevoelig is voor de plant. Let op! Dit is geen volledig overzicht van alle giftige planten, maar slecht een kleine samenvatting. De legenda legt de symbolen in de tabel uit.

Lijst van Voedingsmiddelen die Geiten Niet Mogen Eten

  • Oxalaatrijke voeding
    • Bosbieten
    • Rabarber
    • Spinazie
    • Bieten
    • Snijbiet
    • Andijvie
    • Chocola
    • Boerenkool
    • Zoete aardappel
    • Pinda’s
    • Stervrucht
  • Iets giftig (gevaarlijk in grotere hoeveelheden)
    • Liguster
    • Boerenwormkruid
    • Hondspeterselie
    • Boterbloem
    • Jacobskruiskruid
    • Berenklauw
    • Groene eikels
  • Giftig
    • Rhodondendron
    • Prunus: pruim, kers, laurierkers
    • Buxus
    • Taxus
    • Gouden regen
    • Klimop (hedera)
    • Monnikskap
    • Vingerhoedskruid
    • Adelaarsvaren
    • Rabarber
    • Diverse bolgewassen: amaryllis, sneeuwklok, narcis, hyacinth, lelietje van dalen, iris, gladiool, crocus
    • Uitlopers van aardappelen
  • Pas op met het geven van brood aan geiten.

Giftige plantenDwerggeiten eten bijna alles, maar ook planten die niet goed voor ze zijn. Planten die over het algemeen als giftig worden beschouwd, zoals taxus, nachtschade, rododendron en monniks­kap zijn uiteraard ook niet goed voor dwerggeiten. Zorg dat uw geiten geen giftige planten (kunnen) eten, controleer de wei regelmatig.SnoeiafvalNiet altijd is men zich er van bewust dat er snoeiafval in de wei ligt. Een groot risico zijn de goedwillende buren die snoeiafval in de wei gooien. Omdat veel struiken en kamerplanten giftig zijn voor dieren, is het belangrijk ervoor te zorgen dat snoeiafval niet binnen het bereik van uw dieren komt.

Gezondheid van Geiten

Een gezonde geit is levenslustig en kijkt helder uit de ogen. Ze heeft altijd zin in wat lekkers en haar vacht glanst. De lichaamstemperatuur moet 38 à 39 graden Celsius zijn. Een dier dat plotseling sloom of apathisch aandoet, zich afzondert of uit de groep verstoten word, kan iets onder de leden hebben. Geiten die kwijlen of constant herkauwen kunnen spijsverteringsproblemen hebben. Controleer regelmatig of de ontlasting mooi stevig is, en kijk of de geiten geen vervuild achterlijf hebben door diarree. Ook een geit die zonder aanwijsbare oorzaak mager wordt, is niet in orde.

Een infectieziekte die specifiek bij geiten voorkomt is CAE, Caprine Arthritis Encephalitis. Deze ziekte is verwant aan de zwoegerziekte bij schapen. CAE is een virusinfectie. Na een infectie blijft het virus lange tijd in het dier aanwezig, zonder dat het dier ergens last van heeft. Het kan maanden tot jaren duren voordat een geit ziek wordt. Als een geit eenmaal ziek wordt, kunnen onder andere de hersenen en gewrichten worden aangetast, waarbij hersenontstekingen vooral voorkomen bij dieren onder een half jaar oud en gewrichtsontstekingen vooral bij volwassen geiten. Er is helaas geen behandeling voor deze ziekte. CAE is overdraagbaar van geit naar geit, ook als een besmette geit nog geen ziekteverschijnselen heeft. Een mens kan CAE meenemen vanaf besmette geiten (met of zonder klachten) naar gezonde geiten en deze daardoor ook besmetten.

Zere bekjes (Ecthyma) is een virusziekte, die zweren rond de bek en spenen oplevert. Deze aandoening komt vooral voor bij jonge dieren. Caseous lymfadenitis (CL) wordt veroorzaakt door een bacterie. Deze aandoening is ook bekend onder de namen pseudotuberculose en ‘bultenziekte’. CL kan voorkomen bij zowel schapen als geiten. Geiten kunnen besmet worden door schapen en andersom. De CL-bacterie komt via beschadigingen van de huid of de slijmvliezen het dier binnen en nestelt zich in de lymfeklieren. Daar ontstaan abcessen die uiteindelijk spontaan kunnen doorbreken. Bij geiten komen de meeste abcessen voor in de lymfeklieren van hals en kop. De incubatietijd (de tijd van besmetting totdat abcessen in de oppervlakkige lymfklieren worden opgemerkt) varieert van twee tot zes maanden of zelfs veel langer. Een behandeling tegen CL is vrijwel niet mogelijk en wordt ook afgeraden. Afhankelijk van de omstandigheden zullen de klachten meer of minder ernstig zijn. CL is niet te genezen, maar ook niet dodelijk. Dieren kunnen wel lijden onder de ziekte. Als een abces openbarst, kan de bacterie zich uitgebreid verspreiden. De CL-bacterie kan bovendien lang overleven in de bodem. Vanwege het besmettingsrisico is het aan te raden om besmette dieren te euthanaseren.

Een andere bij geiten voorkomende infectieziekte is Q-koorts. Q-koorts zorgt bij de geit voor abortussen, verder wordt het dier niet ziek. Q-koorts is besmettelijk voor de mens. De besmetting verloopt vooral via het inademen van fijnstof en veroorzaakt griepverschijnselen. De Q-koortsbacterie (Coxiella burnetii) komt vooral in de lucht tijdens het lammeren, blijft lang in het milieu in leven en is sporenvormend. Bij het lammeren is het belangrijk dat de nageboorte in een plastic zak wordt opgeborgen en wordt afgevoerd naar de destructie, deze bevat namelijk veel bacteriën. Belangrijk is daarnaast om bij het lammeren hygiënisch te werken en handschoenen en een mond-neuskapje te dragen. Voor zwangere vrouwen en mensen met een verminderde weerstand is het verstandig om contact met geiten en schapen rondom het aflammeren te vermijden.

Geiten zijn herkauwers. In de pens wordt het voer verteerd. Wanneer een geit veel makkelijk verteerbaar voedsel krijgt, dan gaat de vertering zo snel dat er melkzuur wordt gevormd. Dit zorgt ervoor dat de zuurgraad in de pens omhoog gaat (de inhoud van de pens wordt zuurder, de pH wordt lager). Dit heet pensverzuring en hier kan een geit ziek van worden en aan overlijden. Een geit met pensverzuring heeft geen eetlust, is lusteloos en kan last krijgen van diarree. Pensverzuring kan ertoe leiden dat de gevaarlijke bacterie Clostridium zich vermenigvuldigt, waardoor er gifstoffen ontstaan. Dit kan voor het plotselinge overlijden van uw geiten zorgen. Lammeren zijn extra gevoelig voor het ontwikkelen van een clostridium infectie. Het is belangrijk om pensverzuring te voorkomen.

Praktische Tips voor Geitenhouders

Voor het houden van geiten is geen specifieke ervaring nodig maar wel een goede voorbereiding. Een geit kunt u kopen bij een geitenfokker of boerderij. Adressen kunt u bijvoorbeeld vinden via de NOG, de Nederlandse Organisatie voor de Geitenfokkerij. Alle Europese runderen, varkens, schapen en geiten moeten geïdentificeerd en geregistreerd zijn, ook als ze hobbymatig gehouden worden. In Nederland moet u voordat u geiten wilt gaan houden een UBN (Uniek Bedrijfsnummer) aanvragen. U krijgt dan formulieren thuisgestuurd waarmee u deze registratie kunt regelen. De geiten worden voorzien van registratienummers door middel van merken, zoals een oormerk. Geiten geboren vanaf 1 januari 2010 moeten twee goedgekeurde merken hebben, waarvan minimaal één merk een elektronisch merk moet zijn, bijvoorbeeld een chip onder de huid. De kosten voor een geit kunnen variëren. Voor een dwerggeitenbokje hoeft u soms nauwelijks te betalen, terwijl een tentoonstellingsgeit enkele honderden euro's kan kosten. De kosten voor ruwvoer en stalstrooisel vallen in de regel wel mee, denk aan enkele tientallen euro's per maand. In de regel is de grootste kostenpost van een geitenhouder het onderhoud van stal en het geitenweiland.

Het is niet toegestaan om een geit met hoorns te onthoornen, behalve als het gaat om geiten die speciaal voor de melkproductie worden gehouden. U bent verplicht om in eigen administratie bij te houden op welke datum een geit gedekt is / kan zijn. Gaan uw geiten lammeren? Dan bent u verplicht ervoor te zorgen dat bezoekers niet in contact kunnen komen met de dieren tijdens het lammeren. Hiermee wordt voorkomen dat als een dier besmet zou zijn met Q-koorts, bezoekers besmet kunnen worden. Dwerggeiten met lammeren moeten goed bijgevoerd worden om ervoor te zorgen dat er voldoende melk voor de lammeren wordt geproduceerd. De precieze hoeveelheid waarover ze moeten beschikken is moeilijk om in theorie vast te stellen. Een oudere geit met meerdere lammeren vreet behoorlijk wat meer dan een jeugdig dier met één lammetje. Dit zal de praktijk moeten uitwijzen,Als lekkernij kunt u uw dwerggeiten bijvoorbeeld gedroogd brood, bladeren of appels voeren. Vaak moeten ze dit wel leren eten. Belangrijk is dat dit alleen als bijvoeding wordt beschouwd, niet als hoofdvoeding. Let er altijd op dat er geen schimmel of rot in het voedsel zit.

Watervoorziening voor Geiten

Een dwerggeit dient de hele dag te beschikken over vers drinkwater. Hiervoor zijn twee systemen geschikt. Een emmertje met water die zo in het hok moet worden geplaatst dat de geit er niet in kan keutelen en morsen. Het liefst op enige hoogte dus. Het nadeel van deze methode is dat u elke dag de emmers moet verschonen voor het noodzakelijke verse drinkwater.

Een systeem dat steeds meer in dwerggeitenstallen wordt gebruikt is het drinknippelsysteem. Een systeem dat in de varkenssector al vele jaren met succes wordt gebruikt. Centraal in de stal is een WC-stortbak geïnstalleerd die aan­gesloten is op de waterleiding. Met een vlotterbak wordt het water op het juiste niveau gehouden. Op deze wijze staat er op de nippel waar de geit aan drukt geen druk. De nippels dienen in de hokken op een hoogte van ongeveer 55 cm te worden bevestigd. Het voordeel hiervan is dat de dieren altijd over water beschikken wat nagenoeg dezelfde temperatuur als de omge­ving heeft en dat het weinig werk met zich mee brengt. De geiten moeten er even aan wennen maar in de praktijk levert dit geen pro­blemen op. Een dwerggeit is een nieuwsgierig dier, ze gaat wel op ontdekkingsreis.

labels: #Ei

Zie ook: