Wild vlees, ook wel bekend als fibroom, kan op diverse plaatsen voorkomen, zoals op de huid, bij het oog, de mond of in de oksel. Wanneer je geen last hebt van wild vlees, kan je het laten zitten. Soms is wild vlees ook pijnlijk, verwijderen is dan ook aan te raden.

Wat is Wild Vlees?

Wild vlees wordt ook wel fibroom genoemd. Andere benamingen zijn ook wel skin tag of age spots. Soms spreekt men van een steelwrat maar het moet niet verward worden met de gewone wrat.

Waar komt Wild Vlees voor?

  • In het gezicht
  • Onder de oksel
  • In de hals
  • In de liezen
  • Aan het oog (op het ooglid)
  • Rond de mond
  • Bij wonden

Oorzaken van Wild Vlees

Wanneer wild vlees spontaan ontstaat is er vaak geen duidelijke oorzaak. Risicofactoren zijn:

  • Overgewicht: Mensen met een hoog BMI ontwikkelen sneller wild vlees.
  • Hormonen: Hormonen spelen een rol bij het ontstaan van fibromen. Zo kunnen de fibromen opeens ontstaan na de menopauze. Maar ook tijdens de zwangerschap zie je de huiduitstulpingen vaker verschijnen en bovendien ook verergeren.
  • Leeftijd: Kinderen hebben zelden last van wild vlees. Ook lijkt het erop de steelwratjes met de leeftijd toenemen.
  • Contact met kleding of metalen: Contact met kleding of metalen zoals bepaalde sieraden kunnen fibromen veroorzaken. De fibromen verschijnen daarom ook sneller in de hals, oksels en nek. Hierin speelt wrijving en schuring waarschijnlijk een rol in het ontstaan van wildvlees. Fibromen zitten namelijk vaak op plekken waar je bh bandjes langs de huid schuren en/of kettingen tegen de huid aan wrijven.
  • Erfelijke aanleg: Bij sommige mensen blijft wild vlees terugkeren.

Hoe ziet wild vlees eruit?

Wild vlees kan gesteeld zijn maar kan ook direct aan de huid vastzitten. Het lijkt op een soort wratje, bobbeltje of sliertje. Aanraken van wild vlees is pijnloos. Bij wonden ziet wild vlees eruit als een overmatig littekenweefsel. Dit is het in feite ook: het littekenweefsel groeit door buiten de wond om maar kan ook in een wond groeien. Wild vlees bij wonden wordt ook wel keloïd genoemd. Dit wild vlees kan wel pijn doen. Een dermatofibroom lijkt op een moedervlek maar is minder sterk begrensd. Het heeft een licht pigment. Het is een verheven stukje huid dat aan de huid vastzit en te verschuiven is ten opzichte van de onderhuid. De oorzaak is vaak een klein wondje waarbij een sterke reactie van littekenweefsel optreedt. Het doet zelden pijn.

Wild vlees is vooral ontsierend, vooral wanneer deze zich in het gezicht of in de hals bevinden. Vaak komen deze fibromen ook met meerdere tegelijk voor. Alleen wanneer wild vlees door een wond is ontstaan kan het wild vlees ook pijnlijk zijn. Bij wild vlees dat ontstaan is zonder duidelijke oorzaak is er zelden sprake van pijn, maar uitgesloten is dit nooit.

Wild vlees en zwangerschap

Steelwratjes lijken tijdens de zwangerschap vaak te veranderen. Dit komt doordat de toegenomen bloedtoevoer naar de baarmoeder en het omliggende weefsel de groei van fibromen kan bevorderen. Ook is er een kans dat nieuwe fibromen tijdens de zwangerschap ontstaan. Waarschijnlijk als gevolg van een verandering in hormonen.

Over het algemeen zijn de meeste fibromen tijdens de zwangerschap goedaardig en veroorzaken ze geen problemen. Ook niet voor de baby. Wel kunnen grotere fibromen druk uitoefenen op aangrenzende organen of zenuwen. En zo voor pijn of ongemak zorgen. Na de zwangerschap merken veel vrouwen dat de fibromen krimpen of zelfs verdwijnen.

Kun je fibromen voorkomen?

Helaas is fibromen voorkomen niet mogelijk. Fibromen (steelwratjes) zijn namelijk het gevolg van overgroei van bindweefsel en collageen. Vaak veroorzaakt door genetische aanleg en veranderingen in hormonen. Hoewel fibromen voorkomen helaas niet mogelijk is, zijn er wel een aantal maatregelen die je kunt nemen om het risico op fibromen te verminderen.

Zo kan wrijving op bepaalde delen van de huid het risico op fibromen vergroten. Het kan daarom helpen om je huid goed droog te houden. En het dragen van te strakke kleding te vermijden om zo overmatige wrijving en schuring te voorkomen.

Is wild vlees kwaadaardig?

Over het algemeen zijn fibromen (steelwratjes) goedaardige huidgezwelletjes. Dit betekent dat fibromen niet kwaadaardig zijn en zich ook niet kunnen ontwikkelen tot huidkanker. Fibromen zijn namelijk opgebouwd uit bindweefsel en collageen.

Wel kan er, in heel zeldzame gevallen, een verkeerde diagnose gesteld worden. De huiduitstulping wordt dan onterecht aangezien als een fibroom. Bijvoorbeeld als een dermatofibrosarcoma protuberans of een dermatomyofibroma. Dit zijn voorbeelden van zeldzame huidaandoeningen die vaak worden verward met fibromen en in sommige gevallen kwaadaardig kunnen zijn.

Wild vlees zelf verwijderen

Een fibroom, een klein stukje wild vlees, wil men soms zelf verwijderen. Dit is in bepaalde gevallen mogelijk. Het zelf wegknippen van wild vlees is niet aan te raden. De kans op een infectie is groot. Ook wordt er wel eens gebruik gemaakt van een draadje waarmee het wild vlees wordt afgebonden. Deze manier van verwijderen is omslachtig en duurt lang.

Lang kon je zelf geen fibromen verwijderen, maar sinds kort bestaan er steelwratjes verwijderaars voor thuis. Namelijk deze steelwratjes thuiskit. Ontwikkeld voor huiduitstulpingen die niet groter dan zijn vier millimeter. Het systeem werkt op zich vrij makkelijk. Met een handige tool breng je een speciaal elastiekje om de huid uitstulping, waardoor het wildvlees afknelt en uiteindelijk afsterft.

Toch zou ik hier voorzichtig mee zijn. Helemaal zonder achtergrondkennis. Mocht je je er toch aan willen wagen, zou ik er in ieder geval voor zorgen dat je deze methode steriel uitvoert. Reinig de huid vóór en na het toepassen van de thuiskit. Daarnaast zou ik deze methode alleen toepassen als je een duidelijk gesteeld steelwratje hebt. En alleen wanneer er sprake is van één fibroom.

Professionele behandelingen voor het verwijderen van wild vlees

Aanstippen van wild vlees kan door de huisarts gebeuren. Het aanstippen kan gedurende twee seconden wat pijn geven of daarna kan een branderig gevoel ontstaan. Dit is geheel afhankelijke van de locatie van het wild vlees en de eigen pijnbeleving. Voor het aanstippen wordt zilvernitraat gebruikt. De huisarts kan ook zilvernitraat (heksenstift) voorschrijven zodat het wild vlees zelf thuis aangestipt kan worden.

Soms kiest de huisarts ervoor om het wild vlees weg te knippen, vooral bij gesteelde exemplaren. Soms wordt dit eerst verdoofd. Daarna wordt de gesteelde fibroom afgeknipt. Er blijft een klein bloedend wondje over dat ontsmet wordt. Een fibroom kan ook weggebrand worden. Laat deze techniek ook over aan een deskundige. Een bezoek aan de huisarts wordt vergoed vanuit de basisverzekering en het is vaak zo gebeurd.

Fibromen of wild vlees aan het ooglid kunnen beter niet zelf aangestipt worden of weggeknipt worden. De kans op uitschieten is groot in de buurt van het kwetsbare oog. De huisarts kan hier beter mee aan de slag gaan. Een dermatofibroom kan operatief verwijderd worden maar hoeft meestal niet. Alleen bij pijnklachten wordt hiertoe gekozen.

Soms wordt een fibroom per ongeluk afgeschoren, vooral wanneer ze onder de oksel zitten en men zich daar scheert. Op zich kan het niet veel kwaad en doet het ook weinig pijn. Wel kan het wondje gaan bloeden. Belangrijk is dat het wondje goed ontsmet wordt en dat men in de gaten blijft houden of er geen ontsteking ontstaat aan het wondje.

Naast de huisarts kan een huidtherapeut de fibromen verwijderen doormiddel van verschillende behandelmethodes. De kans op littekenvorming na deze behandelen kun je verkleinen door je goed in te smeren!

Behandelmethoden door een huidtherapeut

  • Coagulatie: Een huidtherapeut kan de fibromen behandelen doormiddel van elektrocoagulatie. Dit betekent letterlijk dat de steelwratjes verbrand worden met stroom. Er wordt hierbij gebruik gemaakt van een naaldje dat tegen het fibroom aan wordt gehouden. Vervolgens wordt hier stroom op gezet, waardoor het naalduiteinde heet wordt. Als deze hete naald tegen de huiduitstulping wordt gehouden, verschroeit het wildvlees van de huid en zal er een korstje achterblijven. Op die manier worden de fibromen verwijderd. Een behandeling van fibromen doormiddel van coagulatie is niet geheel pijnloos, maar wel goed te doen.
  • Cryotherapie: Het tegenovergestelde van elektrocoagulatie is cryotherapie. Bij deze cryotherapie wordt er namelijk niet gebruik gemaakt van extreme hitte, maar juist van extreme kou. Namelijk, stikstof. Deze koude stikstof wordt tijdens de cryotherapie behandeling tegen de huiduitstulping gehouden, waardoor het fibroom bevriest en verschroeit. Cryotherapie wordt met name gebruikt bij de wat meer afgevlakte wratjes (fibroma pendulans).
  • Curettage: Zijn je fibromen niet gesteeld, maar juist afgevlakt? Dan kan een huidtherapeut de steelwratjes ook behandelen doormiddel van curettage. Hierbij wordt er gebruik gemaakt van een soort scherpe lepel. Ook wel curette genoemd. Deze curette lepel wordt een paar keer over het plekje geschaafd, waardoor het wildvlees plekje wegvaagt. Een behandeling van fibromen doormiddel van curettage is niet geheel pijnloos. Soms wordt ervoor gekozen om plaatselijke verdoving te smeren doormiddel van emla crème.
  • Wegknippen: Ook kan een huidtherapeut de huiduitstulpingen van de huid afknippen met een speciaal schaartje. Of afknellen door een speciaal draadje rondom de fibroom te wikkelen en deze strak te trekken, waardoor het wildvlees afknelt. Dit klinkt pijnlijk, maar er zit bijna geen gevoel in de fibromen, dus de behandeling is goed te doen. Het knippen of afknellen van de huid uitstulpingen kan alleen worden gedaan als het steelwratje echt een steeltje heeft. Dus niet als ze afgevlakt zijn.

Wild vlees (keloïd) bestralen

Keloïd kan in het ziekenhuis bestraald worden. Op deze manier wordt wild vlees dat ontstaan is door een wond verwijderd. Voorafgaande aan de bestraling wordt het te bestralen gebied afgetekend. Deze lijnen moeten blijven staan op de huid. Het omliggende gebied wordt afgedekt om bescherming te bieden tegen straling. Met bestraling moet voorzichtig worden omgegaan: alleen dat wat nodig is dient bestraald te worden. Het bestralen duurt vrij kort: ongeveer één minuut. Meestal zijn er meerdere bestralingen nodig die niet allemaal in één keer gegeven worden maar verspreid over enkele dagen tot weken. Voor zover bekend heeft de bestraling geen bijwerkingen en raakt de patiënt niet radioactief.

labels: #Vlees

Zie ook: