Apen zijn fascinerende zoogdieren die in het wild voorkomen in Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Ze behoren tot de afdeling gewervelden. Zoogdieren zijn warmbloedig, zogen hun jongen, hebben een ruggengraat en een vacht. Voorbeelden van andere groepen uit de stam gewervelden zijn: vissen, vogels, reptielen en amfibieën. Enkele voorbeelden zijn: haaien, kikkers, meeuwen, krokodillen en beren.

Leefgebied en Gedrag van Apen

Apen leven bij elkaar net als mensen. Sommige apen leven alleen met hun familie, maar meestal in groepen van meer dan 50 apen. Apen hebben geen echte vijanden, maar omdat mensen de bomen kappen, zien ze ons als vijanden. Er zijn twee groepen apen: mensapen en normale apen. Er zijn drie mensapen en 156 normale, waaronder de Makaken die in Japan leven en de bavianen.

Apen leven in alle continenten (in Europa op de rots van Gibraltar), maar hoofdzakelijk in Afrika, Azië en Zuid-Amerika. Sommige apensoorten leven uitsluitend in bomen, andere leven veel meer op de grond, zoals de baviaan. Over het algemeen zijn apen sociale dieren die altijd in groepen leven. Wel vechten ze vaak.

De meeste apen leven in tropische regenwouden. Chimpansees leven ook in bossen met bomen die hun bladeren wel verliezen en gorilla's vinden het ook fijn om in bergbossen te leven.

Apen in de Oude en Nieuwe Wereld

De meeste apensoorten komen in de 'oude wereld' voor. De oude wereld kun je omschrijven met de werelddelen Europa, Azië en Afrika. In Europa zijn behalve op de rots van Gibraltar tegenwoordig geen apen meer, je kunt ze alleen nog maar vinden in de dierentuinen.

In de 'nieuwe wereld' leven ook apen. Apen eten zo'n zes uur per dag fruit, meestal 's ochtends. In het regenwoud dragen de bomen op verschillende tijden van het jaar vruchten. De vruchtdragende bomen zijn op het hele gebied verspreid. Apen kunnen goed onthouden wanneer welke boom vruchten draagt. Wanneer ze 's ochtends op pad gaan om vruchten te zoeken, weten ze precies waar ze naartoe moeten gaan. Als ze een goede boom vinden, vieren ze dit door veel lawaai te maken. Dit lawaai trekt vaak andere apen die ook van dezelfde boom willen eten. Ze plukken de vruchten met hun handen en vaak gooien ze de schillen of de zaden van een vrucht weg. Aan het begin van de middag houden ze een paar rust. In de namiddag eten ze weer, meestal bladeren en bloemen, maar ze eten ook soms vogels, vlinders, bamboescheuten, krabben en eieren. Daarna zoeken ze een veilige boom om de nacht door te brengen.

Primaten: De Orde van Apen en Mensen

Apen horen tot dezelfde diergroep als de mens (orde). Dus wij zijn ook primaten. Deze groep noemt men primaten. Primaten vormen een grote groep van aapachtige zoogdieren. Primaat betekent opperdieren. Mensapen, de grootste primaten, leven in de bossen van Afrika en Azië. Gewone apen leven in warmere delen van Midden- en Zuid-Amerika, Afrika en Azië. Halfapen, de kleinste primaten, leven in Afrika en Zuid-Azië. Het spookdiertje hoort ook bij de primaten. Een spookdiertje is net zo groot als een rat en komt uit Azië. De Zuid-Amerikaanse indiaan is ook een primaat.

Primaten hebben betere hersens dan de andere dieren. Ook kunnen de primaten hun handen gebruiken (iets wat de andere dieren niet kunnen). Primaten kunnen goed zien, maar ook afstanden schatten. Mensapen zijn groter en intelligenter dan de gewone apen. Voorbeelden van de mensapen zijn de chimpansees, de gorilla's en de orang-oetans. Tussen de mensapen en de gewone apen staan dieren die gibbons worden genoemd. Gibbons zijn erg slim. Ze hebben geen staart zoals de mensapen. De armen van gibbons zijn 2 keer zolang als hun lichaam. Ze leven in bomen in de wildernissen van Zuid-Oost-Azië.

Chimpansees: Nauwste Verwanten van de Mens

De chimpansee is een Afrikaanse mensaap en wordt beschouwd als de nauwste nog levende verwant van de mens. Chimpansees hebben grote oren, lange armen (die wel een spanwijdte van 3 meter kunnen bereiken) en hebben geen staart.

DNA en Intelligentie

Het DNA van een chimpansee komt 98,5% overeen met het DNA van een mens. Hierdoor worden ze beschouwd als de nauwste nog levende verwant van de mens. Chimpansees zijn zelfs nauwer familie van mensen dan van een gorilla. Ze zijn bijna net zo groot als mensen, een stuk lichter en iets minder slim. Ze zijn sterker, kunnen veel beter klimmen, maar blijven wel liever op de grond. Chimpansees kunnen zichzelf herkennen in de spiegel! Ook kunnen ze rechtop lopen, maar geen kilometer lang.

Soorten Chimpansees

Chimpansees (Pan) behoren tot de familie der mensachtigen (Hominidae), net als orang-oetans, gorilla's en de mens. Er bestaan twee soorten chimpansees met ondersoorten:

  • Bonobo of dwergchimpansee (Pan paniscus)
  • Chimpansee (Pan troglodytes)

In Safaripark Beekse Bergen vind je twee groepen West-Afrikaanse chimpansees.

Leefgebied van Chimpansees

Het leefgebied van de chimpansee bestaat vooral uit bossen in Centraal- en West-Afrika. Hij leeft bijna altijd in wouden, maar soms ook in bergbossen en bossavannes.

Gedrag van Chimpansees

Chimpansees leven in groepen van 15 tot 100 apen en bewaken hun territorium. De volwassen mannetjes zijn de baas over de gemeenschappen. Ranghoge mannetjes laten vaak een spectaculair imponeerritueel zien; rennen, roepen, stampen en slaan met overeind gezette haren. Ze willen natuurlijk wel dat de hele groep onder de indruk is! Mannetjes blijven hun hele leven bij dezelfde groep. Vrouwtjes gaan daarentegen naar een andere groep als ze volwassen zijn. Niet altijd is de sterkste man de baas. Vaak is het degene die de meeste vriendjes weet te maken die hem helpen. Een leuk weetje is dat chimpansees elkaar vlooien om vriendschappen te vormen.

Chimpansees tonen zelfs verschillende culturen. Groepen verschillen namelijk in het verzorgen van zichzelf en hun kinderen, de onderlinge omgang, gebruik van voorwerpen of gereedschap. Ze bezitten empathie en kennen verdriet bij het sterven van verwanten.

In Beekse Bergen leven de chimpansees ook in twee groepen. We hebben niet één grote groep, omdat ze elkaar de tent uit zouden vechten (net als verschillende groepen in de natuur)! De chimpansees leven sinds 2018 in deze groepen.

Communicatie van Chimpansees

Chimpansees hebben hun eigen taal. Door middel van veel verschillende geluiden maken ze elkaar dingen duidelijk, bijvoorbeeld om elkaar te groeten of om te waarschuwen voor gevaar. Ze maken niet altijd geluid om dingen duidelijk te maken. Zo kunnen ze elkaar een kus geven, omhelzen, elkaar kietelen en nog veel meer. Ze kunnen ook, net als wij, met hun gezicht laten zien of ze boos of blij zijn. Een verschil met ons is wel dat wanneer een chimpansee naar iemand lacht, hij dat niet vriendelijk bedoelt. Dan wil de chimpansee vechten!

Chimpansees in Beekse Bergen

In Beekse Bergen vind je twee groepen chimpansees. Een groep zit vooraan in het park, deze groep bestaat uit 5 mannen en 7 vrouwen. De andere groep heeft 6 mannen en 8 vrouwen en bevind zich middenin het park. In de groep zijn chimpansees te vinden van 1 tot 36 jaar oud!

Bedreigde Diersoort

De chimpansee is een bedreigde diersoort. Door het verdwijnen van zijn leefgebied neemt het aantal chimpansees sterk af. Een eeuw geleden waren er nog zo’n 2 miljoen chimpansees. Dit wordt nu geschat op 200.000 chimpansees. De rol van dierentuinen is het behouden en beschermen van bedreigde diersoorten. Europese parken werken nauw met elkaar samen om dit doel te bereiken en doen dit met een managementprogramma (EEP). Ook de chimpansee is hier onderdeel van. Zo wordt er een gezonde reservepopulatie behouden.

Voedsel van Chimpansees

Chimpansees eten vooral vruchten, zaden, bloemen en bladeren. Ze jagen ook op insecten en soms ook op andere dieren. Dit zijn kleinere apen, jonge antilopen, zwijnen en vogels. Ook komt bij chimpansees kannibalisme voor. Chimpansees maken zelf gereedschap, zoals speren, om kleine aapjes mee te doden.

In dierenparken eten chimpansees voornamelijk groenten en fruit.

Voortplanting van Chimpansees

Vrouwtjes zijn makkelijk te herkennen aan de roze zwelling van hun achterste. De mannetjes vinden dit ongelofelijk interessant! De chimpansees kennen geen vaste koppeltjes, dus vrouwtjes paren met meerdere mannetjes.

Een vrouwtje draagt het jong 8 maanden. De opvoeding van een jong duurt jarenlang en is de taak van de moeder.

Zeven jaar lang eten ze samen met hun moeder en slapen ze samen in hetzelfde nest. Jonge chimpansees hebben een wit plukje haar net boven hun billen. Dit is voor volwassen chimpansees een teken dat deze dieren nog jong zijn. Zolang ze dit witte plukje hebben, mogen ze bijna alles. Als ze vier of vijf jaar oud zijn verdwijnt dit witte haar. Vanaf dan moeten ze zich aan de regels van de groep houden. Doen ze dat niet dan krijgen ze meestal van hun vader op hun kop.

Het duurt 3 tot 8 jaar totdat vrouwtjes weer een nieuw jong krijgen. De band tussen moeder en kind is vaak levenslang.

Hoe Chimpansees Slapen

Overdag zijn chimpansees zowel op de grond als in de bomen te vinden. Voordat het ’s avonds donker wordt bouwen ze een nest om in te slapen. Dit doen ze elke avond opnieuw. Ze buigen wat takken naar elkaar toe en maken zo een soort hangmat in de boom. Ze slapen acht tot negen uur in dit nest. Overdag maken chimpansees ook vaak een nest om in te rusten of te spelen. Een chimpansee kan in zijn leven wel 19.000 nesten bouwen.

Rhesusapen

De rhesusaap komt voor in het westen van Afghanistan, India en het noorden van Thailand en kan in veel verschillende gebieden leven. Variërend van laaggelegen vlaktes tot aan grote hoogtes, zoals tot op 3000 meter in de Himalaya. Rhesusapen zijn te herkennen aan hun grijsbruine vacht. Bij volwassen dieren heeft de rug verschillende kleuren: de onderzijde van de rug is namelijk wat geliger dan de bovenzijde. Verder zijn de billen rood van kleur en heeft ook het gezicht een vaalbruine tot rode kleur.

Voortplanting en Voedsel van Rhesusapen

Een rhesusaap paart met verschillende partners. Het paarseizoen verschilt per leefgebied. De dieren die in gebieden leven waar het ’s winters erg koud is, paren in de herfst. Hierdoor worden de jongen in de lente geboren. Maar in gebieden waar de temperatuurverschillen tussen de seizoenen minder groot zijn, is er niet één duidelijke paarperiode. Vrouwtjes zijn vruchtbaar als ze 2,5 tot 5,5 jaar oud zijn. Bij mannetjes is dat wat later, meestal rond de leeftijd van 6,5 jaar. De draagtijd van de rhesusaap is ongeveer 165 dagen en bijna altijd wordt er één jong geboren, die wordt ongeveer een jaar door de moeder gevoed.

Rhesusapen eten voornamelijk vegetarisch, maar ook insecten en ander dierlijk voedsel zoals vis, krab, spinnen, honingraat en vogeleieren staan op het menu. Hun voedsel verschilt per leefgebied én per seizoen. Zo eten rhesusapen in Pakistaanse bergbossen ’s zomers vooral klaverblaadjes, maar moeten ze ‘s winters overschakelen naar dennennaalden en eikenbladeren.

Gedrag van Rhesusapen

Rhesusapen zijn actieve dieren. Ze kunnen goed zwemmen en bevinden zich dan ook graag in het water. Vocale communicatie is belangrijk voor ze en ze laten zich geregeld luid en duidelijk horen. Rhesuapen leven in groepen van maximaal 250 dieren.

Vari's

Zoals hun naam al zegt, hebben rode vari’s een rode, roestbruine vacht. Die vacht is niet alleen lang, maar ook nog eens bijna waterdicht! In hun nek zit een witte vlek. Verder is hun gezicht, buik en onderkant van de armen helemaal zwart. Ook hun lange, dikke staart is zwart. Vari’s zijn halfapen. Je herkent ze aan hun spitse neus, met een natte neuspunt. Ook staan hun ogen recht naar voren. Vari’s hebben vrij lange oren. Die kunnen ze apart van elkaar bewegen.

Vari’s hebben speciale geurklieren op hun borst. De geuren laten ze bijvoorbeeld achter op takken en bladeren. Zo laten ze anderen weten waar ze zijn geweest. Vari’s hebben een poetskam: de tanden in hun onderkaak hebben de vorm van een kam. Hiermee kunnen ze elkaars vacht onderhouden.

Leefgebied en Gedrag van Vari's

In het wild komen Vari’s voor in het noordoosten van het Afrikaanse eiland Madagaskar. Vari’s leven in groepen van zo’n 5 tot 16 dieren. De meest dominante vrouwen verdedigen hun leefgebied door hard te schreeuwen naar andere groepen vari’s of indringers. Vari’s wrijven regelmatig met hun geurklieren tegen bomen. Zo markeren ze hun leefgebied. Deze geur kan wel een week blijven zitten!

Voortplanting van Vari's

Bij vari’s zijn de vrouwtjes maar ongeveer 1 dag per jaar vruchtbaar. De mannetjes moeten dus goed opletten wanneer deze tijd is aangebroken! Vari’s paren vooral in de maanden mei t/m juli. De baby’s zijn bij de geboorte ontzettend licht: ongeveer 100 gram. Deze kleintjes zijn dan nog te zwak om zich aan hun moeder vast te houden. Vari’s zijn dan ook een van de weinige primaten die een nest maken voor hun jongen. Daar brengen ze de eerste drie weken van hun leven in door. De moeder maakt dit nest hoog in de boom, van takken en bladeren.

Vari's in Apenheul

De vari’s in het wild zijn in gevaar. Er verdwijnen steeds meer stukken regenwoud op Madagaskar. De rode vari’s in Apenheul lopen los tussen de bezoekers. Ze leven in het Madagaskargebied, samen met een aantal andere soorten halfapen. Vari’s nemen graag een zonnebad in de vroege ochtend. Ze gaan dan met hun armen gespreid zitten of met hun gezicht in de zon liggen.

Zilver-oeistiti's

Zilver-oeististi’s hebben een zilvergrijze vacht en een zwarte staart. Hun gezicht en oren zijn vleeskleurig en onbehaard. Het zijn dwergapen en dus heel kleine aapjes. Ze zijn ongeveer 23 centimeter (zonder de staart meegerekend). Zilver-oeistiti’s hebben een beitelvormig gebit met 8 kiezen en goede snijtanden.

Leefgebied en Gedrag van Zilver-oeistiti's

Zilver-oeistiti’s leven in het wild in het zuiden en oosten van het Amazonebekken, in het oosten van Brazilië (Zuid-Amerika). Ze zijn vooral overdag actief. Daar leven ze in de middelste lagen van de bomen. Zilver-oeistiti’s leven in kleine familiegroepen. In zo’n groepje leven een volwassen man en vrouw samen met hun jongen. De bestaat uit 2 tot 20 dieren. Zilver-oeistiti’s maken heel schelle, hoge fluitgeluiden. Hun territorium markeren ze met geuren die ze achterlaten op takken en bladeren. Zijn er indringers? Dan tuiten of smakken ze met hun lippen, en bewegen ze hun wenkbrauwen heel snel op en neer. Dankzij hun klauwtjes kunnen ze (net als eekhoorns) goed en veilig langs stammen en takken klimmen. Zelfs dikke, gladde stammen zijn geen probleem!

Voortplanting van Zilver-oeistiti's

Zilver-oeistiti’s krijgen in het wild meestal tussen november en maart hun jongen. In dierentuinen kan dit het hele jaar door gebeuren. Meestal krijgen zilver-oeistiti’s een tweeling. En soms komen zelfs drielingen voor! Het grootbrengen van al die kleintjes is best een pittige taak. De mannen en andere groepsleden nemen daarom de zorg voor de kleintjes op zich. De kleintjes komen alleen bij hun moeder als ze melk willen (tot een half jaar na de geboorte). Na ongeveer twee jaar zijn de jongen geslachtsrijp. De jongen blijven eerst nog een tijdje in de groep om het moederschap af te kijken en te helpen met de opvoeding.

Bedreiging en Behoud

Er is niet zoveel informatie bekend over de status van zilver-oeistiti’s in het wild. Waarschijnlijk daalt hun aantal wel. Steeds meer bossen verdwijnen door houtkap. Bovendien eten zilver-oeistiti’s van de gewassen van de lokale boeren.

Zilver-oeistiti's in Apenheul

De zilver-oeistiti’s in Apenheul leven in het dwergapengebied. Apenheul is onderdeel van het Europese populatiemanagementprogramma (EEP) voor zilver-oeistiti’s.

Voeding van Zilver-oeistiti's

Bedtijd? Zilver-oeistiti’s zijn gek op gom. In Apenheul krijgen ze dat ook, want dit is een essentieel onderdeel van hun dieet. Dierverzorgers stoppen deze substantie in gaatjes in hout. De zilver-oeistiti’s moeten dit er dan zelf uitknagen.

Stokstaartjes

Het stokstaartje is een klein roofdier dat tot de familie van de mangoesten (Herpestidae) behoort. In totaal zijn veertien andere geslachten verwant met de stokstaartjes. Die geslachten worden weer verder verdeeld in 34 soorten. Dat is nog eens een grote familie! De stokstaartjes hebben in deze familie hun eigen geslacht (Suricata). Een ander dier uit deze familie kan je ook in Safaripark Beekse Bergen tegenkomen, namelijk de zebramangoest (Mungos mungo). Dit is een neefje van het stokstaartje.

Uiterlijk van een Stokstaartje

Een stokstaartje staat bekend om zijn rechtopstaande houding. Ze staan dan op hun achterpoten, steunen op hun staart en houden de omgeving goed in de gaten. Een stokstaartje heeft gespierde poten met lange, scherpe nagels. Hiermee kunnen ze hele gangenstelsels graven. Een stokstaartje is dan ook heel sterk en kan in minder dan een minuut zijn eigen gewicht aan zand uitgraven! Als je goed kijkt naar de kop van het stokstaartje zit er een zwarte omranding om zijn ogen. Deze vlekken dienen als zonnebril tegen het felle zonlicht.

Een stokstaartje staat vaak op de uitkijk en kan dan ook bijzonder goed zien. Zo kan hij zijn vijand al op grote afstand ontdekken. Ondanks zijn goede zicht is een stokstaartje bijziend. Dit betekent dat hij dichtbij niet goed kan zien. Binnen een straal van zes meter kan een stokstaartje niet goed focussen. Daarom is geur bij stokstaartjes heel belangrijk. Ze herkennen elkaar aan de geur. Stokstaartjes hebben dan ook een hele goede neus. Die komt ook goed van pas bij het zoeken naar prooidieren. Het stokstaartje heeft nog een handig trucje waarmee hij aangepast is aan het graven in het zand. Hij kan namelijk zijn oren dichtdoen! Zo komt er geen grond en zand in zijn oren bij het graven.

Leefgebied van Stokstaartjes

Het leefgebied van stokstaartjes zijn droge gebieden in Zuid-Afrika, Botswana, Zimbabwe en Mozambique. Hun verspreiding hangt af van het grond type en hebben vaste tot harde gronden de voorkeur. Het zijn hele sociale dieren en leven dan ook in groepen van ongeveer dertig stokstaartjes.

Gedrag van Stokstaartjes

Stokstaartjes zijn uitstekende gravers! Hun lange nagels werken als een soort schep waarmee ze de gangenstelsels graven. Ze kunnen holen graven tot wel drie meter onder de grond. De holen bestaan uit verschillende kamers en hebben zeventig tot wel negentig ingangen! Ze dienen als bescherming tegen roofdieren, maar ook tegen de extreme temperatuurverschillen in hun leefgebied. Zo blijft het in de holen altijd rond de 23°Celsius, maar kan het buiten tussen de -4° en 40° Celsius zijn! Ze leven vaak samen met grondeekhoorns. Ze profiteren dan van het graafwerk van de grondeekhoorns.

Voortplanting van Stokstaartjes

Bij stokstaartjes krijgt alleen het alfavrouwtje jongen. Een alfavrouwtje is de leidster van de groep. In sommige gevallen komt het wel eens voor dat de andere vrouwtjes ook jongen krijgen. Na elf weken krijgt het vrouwtje twee tot vijf jongen. De jongen worden blind geboren. De eerste twee weken blijven ze in het hol. Rond de derde week komen ze langzaam het hol uit. Ze worden in de gaten gehouden door de moeder of door andere stokstaartjes die oppassen. Na ongeveer zes weken eten de jongen vast voedsel en als ze ongeveer zestien weken oud zijn, zijn de jongen zelfstandig. Stokstaartjes worden ongeveer tien tot vijftien jaar oud.

Leven in Gangenstelsels

Stokstaartjes leven onder de grond in lange gangenstelsels. Deze gangenstelsels bestaan uit verschillende kamers. Zo is er een ‘slaapkamer’ en zijn er ‘wc-ruimtes’. De gangenstelsels beschermen de stokstaartjes tegen de kou ‘s nachts en hun vijanden, zoals roofvogels.

Niet Bedreigde Diersoort

Het stokstaartje is geen bedreigde diersoort en kan zelfs in zijn leefgebied in huizen worden aangetroffen!

Voedsel van Stokstaartjes

Stokstaartjes zien er heel schattig uit, maar het zijn kleine roofdieren! Zo eten ze schorpioenen, eieren, kleine knaagdieren, insecten, maar ook wat plantenmateriaal. Een stokstaartje haalt vocht uit zijn voedsel waardoor hij niet veel hoeft te drinken.

Sociaal Gedrag van Stokstaartjes

Stokstaartjes zijn hele sociale dieren. Ze leven in groepen die uit wel dertig dieren kunnen bestaan. De oppervlakte van hun territorium kan wel anderhalve tot vijf vierkante kilometer hebben. Ze leven in een hiërarchie. Alle stokstaartjes hebben een eigen taak, zoals de wacht houden, voedsel zoeken of op de jongen passen. De wachters hebben een belangrijke taak. Ze houden de omgeving in de gaten en als er gevaar is, slaan ze alarm. Dan vluchten alle stokstaartjes hun holen in.

Geluiden van Stokstaartjes

Een stokstaartje maakt verschillende geluiden. Deze geluiden zijn een communicatiemiddel tussen alle stokstaartjes. Als ze alarm slaan, maken ze een soort fluitend geluid. Ook maken de stokstaartjes een blaffend geluid. Dit betekent: ‘Ren voor je leven!’. Tijdens gevaar werken de stokstaartjes samen om de vijand weg te jagen. Als de vijand blijft, gaan de stokstaartjes in de aanval. Ze kunnen erg hard bijten en spugen.

Gorilla's

Gorilla's leven in oerwouden en gebergten in het hart van Afrika. De gorilla heeft een groot, sterk lijf met diepliggende ogen, een vooruitstekend voorhoofd, brede schouders en een stevige borst kast. Ze hebben een donker bruine vacht, zwarte huid en bruine ogen. Hij ziet er indrukwekkend uit. De gorilla heeft geen staart, en zijn arme zijn langer dan zijn benen. Gorilla's zien er kwaadaardig uit, maar eigenlijk is dat niet zo. Gorilla's hebben een sterk gebit. Ze eten graag knapperig voedsel zoals bladeren, gras, stengels en fruit. Gorilla's leven in groepen van 10 tot 20 soortgenoten die geleid worden door een zilverrug. Dat is een mannetjes gorilla die een zilverkleurige vacht heeft.

Orang-oetans

Orang-oetan betekent in het Maleisisch bosman. Ze zijn de grootste in bomen levende apen en ze zijn de grootste fruiteters va de hele wereld. Ze verlaten de hoge bomen waarin ze leven bijna helemaal niet. Volwassen mannetjes zijn twee keer zo groot als vrouwtjes. Ze wegen ongeveer 90 kg. Orang-oetans leven in dichte oerwouden op de eilanden Bordeo en Sumatra in Indonesië. Vroeger leefden ze ook in Afrika maar daar zijn ze uitgestorven. Men denkt dat er nog ongeveer 150.000 wilde orang-oetans zijn.

labels:

Zie ook: