Dat kippen in sommige gevallen nog een korte tijd kunnen overleven nadat ze onthoofd zijn, is bij veel mensen wel bekend. Het gezegde ‘als een kip zonder kop’ is daar dan ook van afgeleid. Meestal overlijdt de kip binnen een aantal minuten.

Kippen kunnen vaak nog even lopen nadat ze zijn onthoofd omdat zij hun hersenen niet nodig hebben bij het aansturen van hun spieren. Vanuit een zenuwcentrum in het ruggenmerg van de kip worden de signalen om te lopen aangestuurd. Sterker nog, zonder hersenen kan een kip niet eens stoppen met lopen. Kippen gebruiken, in tegenstelling tot de mens, de hersenen om het lopen te onderdrukken.

Natuurlijk zijn er altijd uitzonderingen. Op een mooie nazomerdag in september 1945 had de Amerikaanse boer Lloyd Olson zin in kip. Olson koos een jonge haan uit voor het diner en hakte hem met een bijl de kop af. Tegen alle logica in bleef de haan na zijn onthoofding als een kip zonder kop rondrennen zonder dood te gaan.

Het Ongelooflijke Verhaal van Miracle Mike

Op 10 september 1945 waren boer Lloyd Olsen en zijn vrouw Clara aan het werk op hun boerderij in Fruita in de Amerikaanse staat Colorado. Ze wilden die dag kippen gaan slachten en dat deden zij allemaal handmatig. Lloyd zou met een bijl de kippen onthoofden en Clara zou ze vervolgens bij elkaar leggen om mee te nemen naar de vleesmarkt. Er werden die dag rond de veertig of vijftig kippen geslacht maar bij één van die kippen ging iets niet helemaal goed.

Mike, zoals de haan inmiddels gedoopt was, bleef op die manier in leven. Het bleef een mysterie waarom Mike niet gewoon dood was gegaan na zijn onthoofding zoals andere kippen wel gewoon doen. Deze kip bleef lang nadat Lloyd Olsen met een bijl de kip had ontdaan van zijn hoofd rondlopen door de schuur.

Dat bleek niet zo te zijn, Miracle Mike was de volgende ochtend nog in leven. Lloyd Olsen bleek bij het onthoofden van de kip niet de nek doormidden geslagen te hebben, maar een deel van de kop eraf gehakt te hebben. De halsslagader en een deel van de hersenstam waren nog intact en zodoende had de kip nog een aantal primaire hersenfuncties over.

Een bloedstolsel dat toevalligerwijs op precies de juiste plek bleef zitten, zorgde ervoor dat de kip niet doodbloedde. Daardoor wist de kip, die wel moeite had om balans te houden, nog steeds in leven te blijven. Mike bleef zelfs nog steeds op zoek naar voedsel op de grond en probeerde ook nog te kraaien. Dit kwam volgens eigenaar Olsen neer op een gorgelend geluid.

Lloyd Olson toog daarom met Mike onder zijn arm naar de universiteit van Utah. De skeptische onderzoekers ontrafelden daar het mysterie. Ze ontdekten dat de bijl ongeveer tweederde van Mikes hoofd had afgehakt. Snavel, ogen en kam waren netjes afgetsjopt, maar Mikes hersenen zaten nog waar ze moesten zitten. Een verenpropje bovenaan Mikes slagader had voorkomen dat Mike was doodgebloed na zijn onthoofding.

Miracle Mike als een Attractie

Olsen besloot zijn kip zonder kop vanaf nu mee te nemen naar de vleesmarkt in Fruita waar hij normaal gesproken zijn onthoofde kippen verkocht. Hij ging weddenschappen aan met andere marktlui waarbij hij beweerde een kip zonder kop te hebben die al meerdere dagen leefde. Zo werd het verhaal van de kip steeds bekender in de omgeving van Fruita.

Een lokale krant stuurde een verslaggever naar de boerderij van Olsen om het verhaal op te schrijven en te publiceren. Twee weken later reisde Hope Wade als promotor van een sideshow, een soort bijprogramma van een circus of theater, ruim vijfhonderd kilometer om Olsen en de kip uit te nodigen om deel te nemen aan zijn sideshows.

Lloyd Olson zag meteen in dat er geld te verdienen viel aan Mike. Voor 25 cent konden mensen kijken naar de haan zonder hoofd die maar niet dood wilde gaan. Mike werd een nationale beroemdheid in Amerika. Er verschenen artikelen in Life en in Time Magazine.

Als eigenaar van een kleine kippenboerderij in de jaren ’40 van de 20e eeuw had Olsen het financieel niet heel breed. Daarom leek het aanbod van Hope Wade een unieke kans om meer geld te verdienen. Olsen vertrok daarom samen met zijn kip richting Salt Lake City om daar deel te nemen aan een sideshow. Maar eerst ging hij langs de Universiteit van Utah om de kip te laten onderzoeken.

Mensen konden na betaling van een klein bedrag een kijkje nemen naar Miracle Mike. Dit was aardig lucratief te noemen aangezien het maandelijks inkomen van de familie Olsen naar 4.500 dollar steeg. Dat was in die tijd een klein fortuin te noemen.

Lloyd reist met zijn aandachttrekkende huisdier het zuidwesten van de Verenigde Staten door en organiseert shows waar bezoekers voor $0.25 naar Mike’s kunstjes mogen kijken. De Olsens pikken een aardig graantje mee van de rijzende ster van hun troeteldiertje: de veerkrachtige ‘Miracle Mike’ brengt maandelijks $4.500 in het laatje, omgerekend naar vandaag $47.500. Dat is een best aardig maandsalaris.

De haan stikte in zijn eigen slijm in een motel in Phoenix. Het succes van Mike leidde tot een hoop navolging van mensen die rijk wilden worden met een onthoofde kip.

Het Tragische Einde van Miracle Mike

Na de eerste tour die door Californië en Arizona ging moesten de Olsens terug naar Colorado om hun gewassen te oogsten op de boerderij die tijdelijk door anderen werd beheerd. Voor de nieuwe tour vertrok familie Olsen weer naar Arizona. In de stad Phoenix namen Lloyd en Clara Olsen en Mike weer deel aan een sideshow.

Toen ze ’s nachts in een motel sliepen werden ze gewekt door een vreemd geluid. Toen ze de kamerdeur openden zagen ze dat Miracle Mike aan het stikken was in een maiskorrel die blijkbaar in het verkeerde keelgat was geschoten. Clara en Lloyd waren te laat om in te grijpen en Miracle Mike moest helaas het loodje leggen.

Aan de zegetocht van Mike kwam een einde in 1947. Zoals zoveel beroemdheden kwam Mike jammerlijk aan zijn einde in een hotelkamer. Tijdens een overnachting in een motel in Arizona bleef een graankorrel in het strottehoofd van Mike klem zitten. Daarmee kwam er een einde aan het showleven van Miracle Mike.

De familie Olsen trok terug naar de boerderij in Fruita en kocht van het verdiende geld een aantal landbouwmachines en een Chevrolet pick-up uit 1946. Wat er met de kip zelf is gebeurd is niet bekend omdat eigenaar Lloyd Olsen dat weigerde te vertellen.

De Erfenis van Miracle Mike

Het verhaal over Mike raakte ondergestoft door de geschiedenis. Het verhaal werd afgestoft door iemand van de VVV in het stadje Fruita in Colorado die op zoek was naar een goed thema voor een nieuw jaarlijks festival. In 2001 werd er een documentaire gemaakt over Mike.

In Fruita, Colorado heeft Mike ook zijn eigen festival. Het is een soort jaarmarkt met muziek, marktkraampjes en animatie. Je kunt er meedoen aan verschillende wedstrijden zoals de chicken dance contest, de run like a headless chicken-marathon of je kunt meedingen naar het beste kiprecept.

Mike heeft ondertussen ook zijn eigen film - Chick Flick: The True Story of Mike, the Headless Chicken. Deze full-length documentaire vertelt het verhaal van Mike door middel van origineel filmmateriaal. De DVD bevat vele extra’s zoals liedjes, trailers en behind-the-scenes footage.

Samenvatting van Miracle Mike's Leven

Gebeurtenis Datum/Periode
Onthoofding van Mike 10 september 1945
Onderzoek aan de Universiteit van Utah Kort na de onthoofding
Start van de sideshows Na het onderzoek aan de universiteit
Overlijden van Mike 1947

Blijven kippen doorleven als je hun hoofd eraf hakt? Het antwoord luidt: nee, het kan een paar seconden duren, maar in principe is een kip zonder kop een dode kip.

labels: #Kip

Zie ook: