Speciaal voor Valentijnsdag gingen we op pad om te ontdekken wat Den Haag te bieden heeft op het gebied van chocolade. Jarenlang waren de repen van Krak Chocolade een soort eenhoorns van de chocoladewereld. Iedereen had ze wel ergens zien liggen, maar als je dan kwam waren ze net uitverkocht. Daardoor hing er een soort mysterieuze sfeer om deze repen heen.

Na de hype rond de ruby chocolade, de nieuwe vierde soort chocolade, althans volgens chocoladegigant Callebaut, was er opeens een zwarte chocolade die in het nieuws stond.

Het is een beetje stil geweest rondom onze chocoladeproefavonturen. Dat wil overigens niet zeggen dat er de afgelopen maanden helemaal geen chocolade in onze kastjes heeft gelegen. Zeker wel! Daarvoor zijn we te verslaafd! :) En chocolade wordt alleen maar interessanter naarmate we meer proeven, meer lezen en meer leren.

Vaak zie je de bekendere repen langskomen, maar heel soms zie je iets waar je meteen heel erg enthousiast van wordt. Als een reep er zo mooi uitziet qua vormgeving dan word ik toch een beetje hebberig en wil weten hoe hij smaakt.

Met een plof valt er een prachtig doosje op mijn deurmat. Donkerbruin met goudkleurige logo’s. In grote letters de tekst “Geniet van echte chocolade”. Het is afkomstig van Andere Chocolade, die elke maand een mooie box uitgeeft met daarin drie chocoladerepen van kleine chocolademakers. Je kunt een abonnement nemen en verzekert jezelf daarmee elke maand van een voorraadje goede chocola. Een chocoladeverzekering.

Smaken en ervaringen

Tot nu toe schreef Noskos in zijn eentje de reviews over chocolade voor Foodaholics. Inmiddels hebben we beiden de training en het examen voor het “Level 1 Certificate in Chocolate & Cacao Tasting” achter de rug, heb ik ook al tientallen repen geproefd en weet ik ook steeds meer over chocolade. De eerste reep die ik onder de loep neem is de Menakao Madagascar Combava & Pink Pepper. Op Madagascar groeien cacaobonen met een eigen unieke smaak.

Het is inmiddels alweer even geleden dat we hier op Foodaholics een chocolade review hebben geplaatst dus het werd tijd om weer eens een reep van de stapel te pakken en deze bewust te gaan proeven.

Omdat we hier regelmatig reviews over chocolade schrijven en ook de producten van de High Five Company proeven vroeg de eigenaar Dennis van Essen of we misschien interesse hadden om de Hernan mole poblano eens te proberen. Nu zijn we normaal niet van de pakjes en zakjes maar omdat dit zo’n complex gerecht is en deze versie in Mexico kleinschalig wordt gemaakt door ambachtslieden leek het ons leuk om deze saus aan een test te onderwerpen. Maar we zouden Foodaholics niet zijn als we het ons niet te gemakkelijk maken.

Minder positieve ervaringen

Mijn bestelling was snel gekomen. Mijn bestelling zelf mocht wat beter: de wafel was verbrand en ik had betaal voor extra kinder Buenos en chocoladesaus die zijn er helaas niet op gekomen. De bubble tea was lekker maar ook hier had ik extra betaald voor extra chocolade drizzle maar is er niet van gekomen. Helaas zijn de extra's niet gekomen. Deze bestelling werd geplaatst op een zondag.

bestelling geplaatst en werd mij telefonisch verteld dat deze binnen een half uur geleverd zou worden aangezien zij tijdens telefoongesprek bezig was met mijn bestelling klaarmaken. na een uur belde ik opnieuw om te vragen waar mijn bestelling bleef. er werd mij verteld dat de bestelling nog gemaakt moest worden. schandalig. ik zei gelijk dat ik mijn bestelling wilde annuleren. ze vertelde mij dat dit prima was zonder te weten over welke bestelling het ging.

Vandaag hele slechte service. Ik had besteld om af te halen, eenmaal daar moesten ze de bestelling nog maken. Meneer zou gelijk beginnen. Maar was twee bestellingen door elkaar aan het maken waardoor 3 van de 4 verkeerd. Bovendien was hij de hele tijd in zijn telefoon bezig met hele app gesprekken waardoor ik bijna 20 min heb moeten wachten, op iets wat ik al een half uur eerder had besteld. Ook was 1 van de poppings verkeerd, in plaats van een nieuwe te maken met de juiste smaak zoals besteld. Werd het verkeerde drankje, met een andere popping in een nieuw bekertje met de juiste popping gegooid, waardoor 3 kwart van de beker gevuld was met balletjes.

Het bezorgen duurt vaak wel erg lang, vandaar daar de iets lagere rating. De bezorgers zijn vriendelijk, het is puur dat ik tot nu toe altijd minimaal meer dan een uur moet wachten, een keer zelfs meerdere uren. Misschien verstandig om te investeren in extra personeel?

Bezorging kwam 1 uur later dan verwachte bezorgtijd!

Ter plekke duurt het altijd heel lang voordat mijn bestelling klaar is. Het duurt alleen te lang, vorige week ook 30 min moeten wachten voor 3 drankjes. Duurt soms erg lang.

We waren met hoge verwachtingen naar wowcrab gegaan en ze hebben de naam eer gedaan namelijk wowcrap. Wat was dit slecht qua sfeer, uitstraling en ook het eten was heel slecht, werd niks uitgelegd alles alleen via qr code. Nadat alles op was thuis de frituurpan nog maar even aangezet want zo klein zijn de porties die je krijgt. Het eten hier is vreselijk slecht geworden. En de prijs is enorm gestegen. Na hier jaren met veel plezier gekomen te zijn, hebben mijn neef en ik besloten hier nooit meer te komen. Wat een aanfluiting en er wordt niets gedaan met je kritiek. Kortom deze tent heeft voor ons afgedaan.

Het eten was bijzonder slecht. De bediening was nog veel slechter. De wc was zeer goor.

Dame blanche onder de maat: Veel ijs en slagroom met een sliert chocoladesaus. Dame blanche hoort een volle chocolade saus te hebben: royaal.

Eten was oke, alleen de prijs totaal niet waard. De bediening was echt niet vriendelijk. Voor ons 1 keer en nooit meer.

De wachttijd voor de pasta was meer dan 90 minuten. Gasten die kwamen vragen waar het eten blijft werden bot en ongeïnteresseerd te woord gestaan. Pizza en lasagne was wel vlot, maar je eet dus niet tegelijk. Geen oplossing, geen informatie, geen tegemoetkoming, niets..

Na enkele weken samen met een buitenlandse gaste een tafel voor 2 besproken, wat een deceptie. Weinig groente, vlees was goed maar niet super en de bediening interesseloos, dus even mijnerzijds ook interesseloos!

Wat een slechte ervaring bij dit restaurant waar je een paar jaar geleden nog zo goed kon eten. Wat hier aangeboden wordt voor het geld wat je betaald is schandalig. De carpaccio moest je van je bord schrapen, de kipsate 2 stokjes met 3 ministukjes kip, vismix was smakeloos en lauw, en de vleesmix leek ook nergens op. Waardeloos.

Kwamen om 12.15 Voor een 2 gangen lunch. Aardig meisje dat ons bediende. Was ook de enige die bediende. Kregen snel ons drankje, maar daarna 50 minuten moeten wachten op ons eerste gerecht. Waren hooguit 10 klanten. Na het eerste gerecht weer een half uur moeten wachten. Het meisje van de bediening in tranen. Het enige personeelslid in de keuken overspannen. Om 2 uur kwam de baas en nog een bedieningslid. Klacht ingediend bij hem maar reageerde nauwelijks. Om half 3 kreeg mijn kleinzoon eindelijk zijn dessert na 3 x vragen. Simonis heeft de naam maar haal er al sinds 2 jaar niet veel meer. Ten eerste zijn ze veel te duur, personeel vaak niet vriendelijk en net weer voor het eerst een nieuwe haring geprobeerd maar was niet lekker.

Afhaalpizza gekocht: een Pizza Salmone. Bodem is goed en kaas is lekker,, maar de zalm is ver te zoeken. Jammer, vroeger waren ze veel beter. Het lijkt nu meer een Pizza Margarita.

Ben een goede klant. Helaas afgelopen week een onbeschofte bezorger met een wit T Shirt houdend voor zijn neus/mond en gestrekte armen kwam de bestelling brengen. De man zei iets, keek mij niet aan en gaf het tasje met het eten. Zelf heb ik tot 2 x toe gevraagd wat hij zei. Hij mompelde weer naar beneden kijkend en helm op. Niet te verstaan! Waarom dit onbehouden gedrag weet ik niet. Zo ga je niet met klanten om. Heb zijn baas gebeld maar niets meer gehoord. Ik ga er niet meer naar toe. Eten was prima, alleen het parkeren belachelijk duur!

Als liefhebbers van een Indische rijsttafel in juni '25 met mijn familie bij Garuda gegeten (Kneuterdijk in Den Haag). Wat een flop! Er werd een lauwwarme rijsttafel voor zes personen geserveerd op een tafel die al te klein zou zijn voor vier personen. Een goedwillende ober die van toeten noch blazen wist en vermoedelijk aan de eerste avond van zijn carrière bezig was. Een extra bestelling werd nooit geserveerd. Op een klachtenbrief naar de directie nooit antwoord gekregen.

Vandaag opnieuw - en voor de derde keer op rij - ging het mis met onze grote bestelling (6 personen). De verkoper noteert niets, doet alles uit z’n hoofd, rekent willekeurig hoge bedragen af en kon ditmaal zelfs geen kassabon meer overleggen. • Vorige keer stonden er 3 milkshakes op de bon terwijl er maar 1 was besteld. Hoewel de patat en snacks echt lekker zijn, wegen de voortdurende misrekeningen, de onvriendelijke houding en het gebrek aan betrouwbaarheid zwaarder.

Ongezellig vis restaurant, het eten is enorm vettig, meer beslag dan vis. Het een smaakloos en het andere te gezouten. Over het personeel zijn wij helemaal niet te spreken, bestelling niet compleet, direct gevraagd naar de rest van de bestelling "wordt nog gemaakt". Vervolgens 30 minuten gewacht, bij de 3e keer vragen, aangegeven dat ik mijn geld terug wilde, kon ik ineens wèl mijn bestelling krijgen. Niet te vergeten, een haar in de mayonaise! Ineens kon er wèl direct een bakje kibbeling gegeven worden. Vriendelijkheid is hier absoluut niet aanwezig. Prijzen van het eten zijn absoluut veel en veel te duur.

Hoe kun je een mens reduceren tot nul, alsof je niet meer mee telt. Ruim 8 jaar soms wel 2x per maand geweest. Maar nu mijn vrouw ziek is en geen vast voedsel meer kan eten is ze niet meer welkom om met haar gezin aan tafel te gaan (wat eerst zonder problemen kon). Dus die hoffelijkheid en vriendelijke glimlach is gewoon nagemaakt en simpelweg een financiële transactie. Zelfs gewoon aan tafel zitten met je gezin kan dus niet meer als je ziek bent en degraderen ze je publiekelijk door je gewoon hardop de deur te wijzen. Schandalig en het zwakte excuus dat jullie geen kans meer kregen om het uit te leggen hebben jullie zelf vergooid door de manier waarop jullie een zieke vrouw te woord staan.

Prijs/kwaliteit slecht! Één stuk brood (niet 2), met dun gesmeerde avocado erop, één gepocheerd ei en 2 cherry tomaten voor €14.50! Kom nou! (laatste update: juli 2020)

ADEA Chocolate: Een Nieuwe Chocoladewinkel in Den Haag

Er was eens een patissier die dag in dag uit werkte met chocolade. Chocolade uit grote fabrieken die altijd hetzelfde smaakte: lekker, maar saai. Op een dag besloot de patissier zelf chocolade te gaan maken. (laatste update: juli 2020)

Toen haar man in Brussel een baan kreeg aangeboden, liet de New Yorkse topadvocate Tlalit Packer zich omscholen tot chocolatier. “En waarom eigenlijk? Mijn vader had gelijk. Daarna heb ik een tijdje rust genomen. Ho, wacht even, hoor.” Ze wipt van haar gele stoel en loopt naar haar atelier, waar honderden bonbons liggen uitgestald. “Net op tijd,” mompelt ze. In haar hand een ovenplaat met warme cinnamon rolls. “Zijn mijn kinderen gek op. Thuis noemen we ze Swirls.

Het is moeilijk voor te stellen dat deze voormalige rechtenstudent aan de New Yorkse Columbia University, een van de meest prestigieuze universiteiten ter wereld, hier aan de Laan van Meerdervoort 191 sinds half mei een chocoladewinkel en -atelier bestiert: ADEA.

Ze schuift een bordje bonbons naar voren. Onder haar grote, witte koksmuts komt een grote krullenbos tevoorschijn. “Deze heb ik net gemaakt. Ze zijn gevuld met een ganache van venkeI en Iraanse saffraan. En dit is een hazelnootpraline. Het geheim van een goede bonbon is de dunne buitenkant en een flinke vulling. Als je te hard moet bijten, dan kan het bijna niet anders dan dat ie uit de fabriek komt.

In het plaatsje Tervuren, net buiten Brussel, zat haar favoriete chocoladewinkel. “Op een dag stapte ze naar binnen en vroeg: ‘Kan ik hier stage lopen?’ De eigenaar keek niet eens verbaasd. ‘Natuurlijk,’ zei hij. Op een papiertje noteerde hij de naam van de school. Er was wel een probleempje: de lessen waren in het Frans en Packer sprak geen woord Frans. Maar Packer was vastberaden.

En Packer, die na het afronden van de school nog veel meer chocoladecursussen volgde, durfde het hier eindelijk aan om een eigen chocoladewinkel te openen met een acroniem als naam. Daarna, bijna lyrisch: “How come nobody knows how amazing The Hague is? Je hebt hier alles: parken, zee, cultuur, restaurants. En toch is het niet zo druk als Amsterdam.

Andere chocolade ervaringen

Mesjokke… dat komt me bekend voor, hoor ik je denken. En dat klopt. Een poosje geleden stond er namelijk al een review van DARC Angel en Natural Blonde op het chocoladeblog, allebei van dit kleine maar fijne chocolademerk. (Laatste update december 2019)

Het is zaterdagmiddag en dus idioot druk in hartje Amsterdam. In de Beurs van Berlage heerst echter een oorverdovende stilte en kun je gaan en staan waar je wil. Het is duidelijk: de expositie Bitter Chocolate Stories is geen publiekstrekker.

Holy Choc… Ik vloek niet snel bij het testen van een chocolaatje, maar toen ik de repen van Mesjokke chocolade proefde, schoot ik overeind uit mijn stoel. Wat is dit spul goed!

Als chocoladeblogger is een uitstapje naar het Chocoladefestival in Zutphen natuurlijk verplicht - dus reed ik gisteren samen met mijn twee junior Choc Checkers naar deze gezellige Hanzestad. En wat was het geweldig!

Het merk Hershey mag in Nederland dan misschien geen naam hebben, in Amerika is het nog altijd de bekendste chocolademaker. De man achter Hershey’s Kisses (die schattige, druppelvormige bonbonnetjes) en de Hershey Chocolate Bars verdiende dan ook miljoenen.

Magnum, het ijsje waar echte chocoholics warm voor lopen, is nu ook verkrijgbaar zonder ijs.

Toen haar man in Brussel een baan kreeg aangeboden, liet de New Yorkse topadvocate Tlalit Packer zich omscholen tot chocolatier.

labels:

Zie ook: