Midden in Breda ligt de Zoete Inval, het terrein waar voorheen de suikerfabriek was gevestigd. De wijk rondom de Oranjeboomstraat staat centraal in dit verhaal, met name de periode van vlak na de oorlog tot begin jaren zeventig. Voor velen is dit een tijd van herkenning, misschien ook uw jeugd.

De Oranjeboomstraatbuurt: Een Terugblik

In de jaren 50 en 60 was de Oranjeboomstraat een levendige buurt. De herinneringen aan het dagelijkse leven van toen worden zo getrouw mogelijk weergegeven, soms met een lach, soms met een traan. Welke bewoners bevolkten in die jaren ons stukje straat?

De meeste wijkbewoners waren Katholiek en gingen zondags naar de kerk. De kerk was altijd verzorgd en dat moest ook wel om alle mensen te kunnen herbergen. Er waren ook kapelaans ter assistentie. Kinderen deden tijdens de eerste klas hun Eerste Heilige Communie. Thuis werd meestal een groot feest gegeven met familie en vrienden, vaak tot in de kleine uurtjes, en er waren cadeaus.

De Schooltijd

De meeste jongens uit onze wijk gingen naar de Lourdesschool in de Dr. Struyckenstraat. Er zaten vaak wel zo’n 45 kinderen in één klas. Voor de kleuters was er de Bernadette Kleuterschool. Juffrouw Ad vroeg aan m’n moeder of ik eentje was. Er was veel speelgoed aanwezig en het speelkwartiertje was overdekt. Maar ik had last van hoogtevrees dus weer snel omlaag.

Ik moest aanbellen om binnen te kunnen komen. Superieure die open deed en die was dan heel boos. Ik wilde dat nog niet eens ’n keer meemaken. En zo kwam ik bij Soeur Superieure te zitten. De lessen gingen natuurlijk nog wel spelenderwijs, maar toch.

Spelende Kinderen

Vroeger was het Oranjeboomstraat met de voordeuren allen naast elkaar en twee benedenhuizen (onder andere de families Koenraads, Koeleman en Kliniweski woonden daar toen). Corrie en Els woonden daar. Als je kon zien dat ze allemaal thuis waren, dan weer bij alle vier aanbellen en… wegwezen, maar niet teveel.

Soms pleegden kinderen te… poepen! Toen ook al! De dader verpakte het in een sigarenkistje en stopte het in de brievenbus. De eerlijke vinder ging dan naar het opgegeven adres. De persoon in kwestie bedankte de vinder, die kreeg nog een sigaar ook!

Buurtfiguren en Winkels

Er waren verschillende buurtfiguren en winkels die het straatbeeld bepaalden. Zo was er kapper Speekenbrink (Oranjeboomstraat 28), van wie werd gezegd dat hij ook lijken en gevangenen knipte. Dan had je ook slagers: Kouwenberg en Driessen. Slager Kouwenberg won het dikwijls van Driessen, hun winkel was trouwens veel mooier.

Ook de melkboer uit de Rijnstraat, Janus, was een bekende verschijning. Janus was een grote en sterke man. Voor Janus had men ontzag en hij kon respect afdwingen. Ook was er een krantenmanneke. Je kon er zowat de klok op gelijk zetten.

De Katholieke Kerk

De meeste wijkbewoners was Katholiek. In de Oranjeboomstraat waren kapelaans ter assistentie. Veel mensen herinneren zich de pastoor nog goed. Hij was een meester in het preken en trok hier altijd behoorlijk wat tijd voor uit. Dat was niet zo erg, want hij kon boeiend spreken. Er kwamen mensen naar onze kerk om naar zijn preken te luisteren.

De Invloed van de Natuur

Vroeger was het park voorzien van een ijzeren hekwerkomheining. Er stonden bloemen op en veel gras. Grasvelden waren er om naar te kijken en niet om op te lopen. Het park was de grootste open plek van de gehele wijk. Daar had je ook de houten Verlaatbrug. Het park zag er in de jaren 50 vriendelijker uit.

Veel kinderen gingen naar het Mastbos. Achter het Montensbos had je het Mastbos en dat was veel leuker. Je kon er gewoon inlopen en heel spannende dingen beleven. Maar erg veel verder kwamen we toch nog niet.

Van Suikerfabriek naar Nieuwe Bestemming

De Zoete Inval, ooit het terrein van de suikerfabriek, heeft een rijke geschiedenis achter zich. Nu is het een plek waar nieuwe initiatieven ontstaan, zoals een moestuin/kruidentuin op het landgoed Wolfslaar. De locatie biedt ruimte voor ontmoetingen en nieuwe ontwikkelingen.

In de jaren daarna breidt Van Melle het assortiment verder uit door de overname van Gebr. Verduijn, Look-O-Look en Peco. Izaak van Melle, inmiddels de derde generatie, gaat in de jaren negentig als een van de eerste Nederlandse bedrijven bewust ‘duurzaam’ produceren.

Van Melle Snoepgoed
Snoepsoort Kenmerken
Toffees Vanille, drop- en advocaattoffees, afzonderlijk verpakt in vetvrije papiertjes
Fruittella Zachte vruchtencaramel
Mentos Pepermuntcaramel met een dragee-laagje

labels:

Zie ook: