Simon Keizer is al heel wat jaren gelukkig met zijn vrouw, Annemarie Keizer. "Mijn vrouw en muziek. Ik noem als eerste mijn vrouw, omdat 'ik bij haar ben'. Dat is altijd al zo geweest, vanaf het begin. Ik was toen ik haar leerde kennen niet een student, later was ik niet een zanger. Ik bén gewoon. Dat is heel fijn."

Romantiek en Verrassingen

Tussen zijn drukke carrière en gezinsleven door, vinden de twee ook nog de tijd voor een stukje romantiek. Het meest romantische dat hij ooit gedaan heeft? Dat begon als een grap, legt Simon uit.

“Ik heb één keer echt gestunt, toen had ik gezegd: neem op die data vrij, we zorgen voor een oppas en ik ga een leuk weekendje regelen. Voor de grap zei ik steeds dat we naar een hotel in een dorpje verderop zouden gaan, waarop zij dacht: jaja, heus niet. Maar het werd zo’n running gag dat ik er écht iets mee moest doen."

Eenmaal onderweg stopt Simon bij dat hotel, waarop Annemarie van ongeloof de slappe lach krijgt. Een prima locatie verder, maar Simon had simpelweg voor hoge verwachtingen gezorgd bij z'n lief. Gelukkig ligt er nog een verrassing in het verschiet...

"Terwijl wij koffie gingen drinken, pakte de receptionist onze koffers en bracht ze zoals afgesproken naar een plek in het weiland achter het hotel waar even later een helikopter zou landen. Met die helikopter zijn we naar een hotel in Friesland gevlogen."

Dankbaarheid en Zelfreflectie

Al met al zit Simon au moment goed in z'n vel. Zo heeft hij de afgelopen tijd flink aan zichzelf kunnen werken tijdens meerdere retraites, houdt hij er bewust verschillende gezonde gewoontes op na, en heeft hij naar eigen zeggen 'een frissere kijk op het leven'.

Wanneer we hem vragen wat hij ziet als hij in de spiegel kijkt, vat Simon kort maar krachtig samen: "Een tevreden iemand die elke dag blijft leren. Ik heb fouten gemaakt, maar ik ben dankbaar voor waar ik nu sta. Het leven is een reis en ik ben nog lang niet uitgeleerd."

Het Vaderschap

Annemarie en Simon Keizer werden eind vorig jaar ouders van zoontje Joa, maar het is momenteel geen rozengeur en maneschijn.

‘Al wekenlang ben jij ’s nachts wakker lieve Joa. Ontelbaar veel uren heb ik al lopen wiegen met jou, om je te troosten en in slaap te helpen’, deelt Annemarie in een emotioneel bericht. Haar zoontje is ontroostbaar.

‘Ons lieve kleine mannetje. Wat is er toch met jou? Kon je het papa en mama maar vertellen. Er gaat geen nacht voorbij dat Joa, nu bijna zes maanden oud, niét huilt. ‘Jouw enige manier is huilen. Zoveel tot je kleine keeltje helemaal schor klinkt. Je strekt je kleine lichaampje. Je hebt pijn.

labels: #Ei

Zie ook: